Εμφάνιση άρθρων βάσει ετικέτας: συνδικαλιστικός νόμος - Δικηγόρος Εργατολόγος

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΧΑΟΣ

Κατηγορία: Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Ο εργατολόγος Γιάννης Καρούζος καλεσμένος στον "Αθήνα 984"

ΓΙΑΤΙ ΣΤΑΜΑΤΗΣΑΝ ΟΙ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ ΣΤΟ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ?

Κατηγορία: Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Ο εργατολόγος Γιάννης Καρούζος καλεσμένος στην ''Πρωινή Ζώνη''

ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ: ΑΠΟΛΥΤΗ ΕΜΠΛΟΚΗ

Κατηγορία: Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Ο εργατολόγος Γιάννης Καρούζος καλεσμένος στην ''Πρωινή Ζώνη'' της ΕΡΤ1

ΠΟΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ Η ΑΓΟΡΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ?

Κατηγορία: Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Ο εργατολόγος Γιάννης Καρούζος καλεσμένος στο Κεντρικό Δελτίο Ειδήσεων

ΑΥΤΕΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ

Κατηγορία: ΕΛΛΑΔΑ

Του Γιάννη Κ. Καρούζου*

 

Με το 3ο Μνημόνιο (Ν. 4336/2015), οι ελληνικές αρχές έχουν δεσμευτεί να ακολουθήσουν τις διεθνείς και ευρωπαϊκές «βέλτιστες πρακτικές» στους θεσμούς της αγοράς εργασίας, με την επισήμανση ότι «η προσέγγιση αυτή πρέπει όχι μόνο να εξισορροπήσει την ευελιξία με τη δικαιοσύνη για εργαζόμενους και εργοδότες, αλλά και να λάβει υπόψη το πολύ υψηλό επίπεδο ανεργίας και την ανάγκη επιδίωξης βιώσιμης και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξης». Ενώ, προβλέπεται ρητώς ότι «οι επικείμενες αλλαγές στις πολιτικές για την αγορά εργασίας δεν θα πρέπει να συνεπάγονται την επιστροφή σε παλαιότερα πλαίσια πολιτικής, ασύμβατα με τους στόχους της προώθησης μιας βιώσιμης και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξης».

 

Η αόριστη αυτή επικάλυψη μίας επικείμενης δυσμενούς επέμβασης στα εργασιακά δρώμενα της Χώρας, επικοινωνιακά αξιοποιείται το μέγιστο, με αναφορές κυβερνητικών αρμοδίων σε ευρωπαϊκές πρακτικές κοινωνικών πολιτικών, (άραγε ποιων), όμως στην πραγματικότητα δεν υπάρχει καμία απολύτως σύγκριση και διασύνδεση, άρα και εξαγωγή ασφαλούς συμπεράσματος τι αποτελεί το «βέλτιστο», μεταξύ των Κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Χώρας μας, ώστε να υιοθετηθεί από την όποια σύγκριση το καλύτερο δυνατό μοντέλο εργασιακών σχέσεων.

 

Με απλά λόγια: ποια σύγκριση πρακτικών μπορεί να γίνει μεταξύ των μοντέλων εργασιακών σχέσεων της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας με αυτό της Γερμανίας ή των Κρατών της Βόρειας Ευρώπης που ακόμη συναντάμε υπόλοιπα κοινωνικών πολιτικών, ακόμη ακόμη και με αυτό της κοντινής μας Ιταλίας ή το επικείμενο της Γαλλίας που κινούνται στα όρια ανατροπής κοινωνικών κεκτημένων δεκαετιών; Και ποια τα οικονομικά δεδομένα όλων αυτών των μοντέλων με αυτό της Χώρας μας; Καμία απολύτως σύγκριση δεν είναι εφικτή, σε κανένα ασφαλή οικονομικό, κοινωνικό αριθμητικό ή ποιοτικό δείκτη.

 

Είναι δε φοβερό ότι καμία τέτοια νομοθετική δέσμευση δεν περιέχει τη δέσμευση της Κυβέρνησης, το όποιο μέτρο να προκαλέσει τεκμηριωμένα ανάσχεση της ανεργίας, η κάμψη της οποίας «χαιρετίζεται» στη Χώρας μας, με την ανάπτυξη των μοντέλων της τρίωρης, τετράωρης ή τριήμερης  ανά εβδομάδα και μάλιστα εποχικής απασχόλησης. Πουθενά, καμία αναφορά, καμία στόχευση, κανένας εθνικός σχεδιασμός σε μία Χώρα που η ανεργία διανύει ιστορικά μεγέθη ρεκόρ ακόμη και της μεταπολεμικής Ευρώπης.

          

Στις 12-14 Σεπτεμβρίου στην Αθήνα, είναι προγραμματισμένη η τελευταία –ίσως– συνεδρίαση της 8μελούς επιτροπής εμπειρογνωμόνων, η οποία έχει συσταθεί από τους θεσμούς και το Υπουργείο Εργασίας, προκειμένου να καταθέσει πόρισμα με συστάσεις περί αλλαγών του ελληνικού εργασιακού θεσμικού  πλαισίου, ώστε να ευθυγραμμισθεί με τις «βέλτιστες αυτές πρακτικές» της Ε.Ε. και ειδικότερα στο πεδίο των συλλογικών διαπραγματεύσεων, της συνδικαλιστικής δράσης και των ομαδικών απολύσεων. Το πόρισμα της 8μελούς αυτής επιτροπής εμπειρογνωμόνων θα αποτελέσει το άλλοθι, των νέων παρεμβάσεων στις εργασιακές σχέσεις,  τις οποίες πρέπει να θεσπίσει η κυβέρνηση, στα πλαίσια της 2ης αξιολόγησης.

 

Ακούγεται ότι προτείνεται η αύξηση του ορίου απολύσεων ως 10% ανά μήνα σε επιχειρήσεις που απασχολούν άνω των 20 ατόμων, αλλά και η κατάργηση του ελέγχου της διοίκησης (υπουργικό βέτο) στις ομαδικές απολύσεις, κάτι που ισχύει σήμερα μόνο στην Ελλάδα και σε καμία άλλη χώρα της Ε.Ε. Μάλιστα, η επιμονή των δανειστών θα είναι τώρα ισχυρότερη, αφού ο Γενικός Εισαγγελέας, ενώπιον του Δ.Ε.Ε., εισηγήθηκε ότι οι ομαδικές απολύσεις στην ΑΓΕΤ ΗΡΑΚΛΗΣ  το 2013 δεν ήταν σύννομες  με την ευρωπαϊκή οδηγία, η οποία δίδει το δικαίωμα σε επιχείρηση με 100-300 εργαζόμενους να απολύσει το 10% των υπαλλήλων της, χωρίς να εμπλέκεται η κυβέρνηση στη σχετική απόφαση του εργοδότη. Φαίνεται ότι θα υιοθετηθεί τελικώς μόνη η παραίτηση του Υπουργού Εργασίας από το δικαίωμα του βέτο, υπό τον όρο ότι οι εργοδότες θα καταρτίζουν αξιόπιστες οικονομοτεχνικές μελέτες.

 

Οι δανειστές επιθυμούν επίσης, να κλείσει κάθε συζήτηση για καθορισμό του κατώτατου μισθού με συμφωνία εργοδοτών-εργαζομένων, επιμένοντας ότι αυτό θα πρέπει να είναι δικαιοδοσία του κράτους και μόνο (κάτι άλλωστε που έχει ήδη ψηφιστεί -κατ’ άρθρο 103 του Ν. 4172/2013- να ισχύσει στη χώρα μας από 1.1.2017). Έτσι, η κυβέρνηση θα κληθεί να ενεργοποιήσει το μηχανισμό καθορισμού του κατώτατου μισθού, με πιθανότερο ενδεχόμενο μια νέα μείωση εντός του 2017, ώστε να είναι «συγκρίσιμος» με τις άλλες χώρες της ΕΕ. Ο καθορισμός του κατώτατου μισθού θα συνεχίσει να αποφασίζεται από το κράτος. Ο ρόλος των κοινωνικών εταίρων δεν θα είναι δεσμευτικός για τον κατώτατο μισθό, παρά μόνο συμβουλευτικός.

 

Συνεπώς, η διαμόρφωση του κατώτατου μισθού δε θα επανέλθει στη δικαιοδοσία της εθνικής συλλογικής διαπραγμάτευσης. Οι δανειστές σε ευθεία συνεννόηση με τους εργοδότες δύσκολα θα αποδεχθούν την επαναφορά των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων εργασίας με όρους δεσμευτικότητας/ υποχρεωτικότητας για το σύνολο των επιχειρήσεων (Σημ.: Σύμφωνα με το  Ν. 1876/1990, δίνεται δυνατότητα στον Υπουργό Εργασίας – με απόφαση που εκδίδει μετά τη σύμφωνη γνώμη του Ανώτατου Συμβουλίου Εργασίας- να επεκτείνει και να κηρύξει γενικώς υποχρεωτική για όλους τους εργαζόμενους του κλάδου ή του επαγγέλματος, τη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας που δεσμεύει ήδη εργοδότες που απασχολούν το 51% των εργαζομένων του κλάδου ή του επαγγέλματος. Η δυνατότητα αυτή έχει ανασταλεί προσωρινά για όσο διαρκεί η εφαρμογή του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής).

 

Άλλωστε, κεντρική πρόταση των δανειστών αποτελεί η ευελιξία των αμοιβών μέσω της κυριαρχίας των επιχειρησιακών συμβάσεων εργασίας. Το μέτρο αυτό θα δώσει τη δυνατότητα στις επιχειρήσεις να καθορίζουν διαφορετικά και χαμηλότερα επίπεδα αμοιβών, για να αντέξουν στην κρίση. Μάλιστα, οι δανειστές υποστηρίζουν ότι η ευελιξία των μισθών με συμβάσεις σε επίπεδο επιχείρησης θα φανερώσει την αδήλωτη εργασία και θα περιορίσει τη φοροδιαφυγή των αδήλωτων εισοδημάτων. Στην ουσία μπαίνει «ταφόπλακα» στην προσπάθεια της κυβέρνησης να επαναφέρει το καθεστώς  συλλογικών διαπραγματεύσεων. Αυτό πάντως μέχρι σήμερα από την εφαρμογή των επιχειρησιακών συλλογικών συμβάσεων πανηγυρικά απέτυχε.

 

Περαιτέρω, προτείνεται η κατάργηση όλων των προσαυξήσεων-επιδομάτωνΑΠΟ-επιδοματοποίηση» του μισθού). Το σχέδιο των δανειστών, προβλέπει κατάργηση όλων των ποσών, που προστίθενται στον βασικό μισθό, όπως αυξήσεις λόγω προϋπηρεσίας, δηλαδή οι τριετίες, αλλά και κατάργηση των επιδομάτων που έχουν απομείνει, όπως για παράδειγμα το επίδομα γάμου.

 

Εν προκειμένω, η πραγματική ανατροπή κρύβεται στην υποπαράγραφο ΙΑ.6 του  Ν. 4254/2014, που τροποποιεί και συμπληρώνει το ως άνω άρθρο 103 του Ν. 4172/2013 και ορίζει ότι «2. Προστίθεται φράση στο τέλος του εδαφίου α` της παραγράφου 1 του άρθρου 103 του ν. 4172/2013 (Α` 167) ως εξής: «και ως τέτοιος (κατώτατος μισθός) νοείται μία μοναδική αξία (ποσό) αναφοράς», χωρίς την προσθήκη κανενός άλλου συμπληρωματικού ποσού.

 

Η αναφορά λοιπόν στον κατώτατο μισθό (586,06 ευρώ) ως μοναδιαίο μέγεθος ανοίγει τον δρόμο όχι μόνο για το συνεχές «πάγωμα» των προσαυξήσεων λόγω προϋπηρεσίας, αλλά και για την πλήρη κατάργηση των τριετιών, όπως και άλλων επιδομάτων από το 2017, που θα επανακαθοριστεί ο κατώτατος μισθός (άρθρο 103 ν. 4172/13). Μείζον θέμα είναι, βεβαίως, αν η κατάργηση αυτή θα αφορά μόνο τους νεοπροσλαμβανομένους ή και όσους είναι ήδη εργαζόμενοι, στην περίπτωση που συνάψουν νέα σύμβαση στον ίδιο εργοδότη ή προσληφθούν σε άλλη επιχείρηση, υπό το νέο καθεστώς που θα διέπει τον κατώτατο μισθό.

 

Επιπλέον, προτείνεται η ουσιαστική κατάργηση των συνδικαλιστικών διατάξεων (ν. 1264/1982) για τις διευκολύνσεις, τις άδειες και την προστασία των συνδικαλιστών από απολύσεις-μεταθέσεις. Τυχόν αλλαγές στη χρηματοδότηση των συνδικάτων και κατάργηση των «συνδικαλιστικών προνομίων» θα χτυπήσουν ανεπανόρθωτα –ειδικά- τα συνδικάτα του ιδιωτικού τομέα.

 

Επίσης, ένα από τα κεντρικά ζητήματα, που επιχειρούν να ρυθμίσουν με τη μεταρρύθμιση στα εργασιακά και συγκεκριμένα με την αναμόρφωση του συνδικαλιστικού νόμου, είναι και αυτό της απεργίας.  Συγκεκριμένα, εξετάζονται αλλαγές αναφορικά με τον χρόνο προειδοποίησης για την κήρυξη απεργιών, αλλά και τον τρόπο λήψης αποφάσεων για την πραγματοποίηση απεργιών. Σήμερα, όπως είναι γνωστό, η απεργία  κηρύσσεται  από  τις  συνδικαλιστικές  οργανώσεις  που  έχουν  συσταθεί  και  λειτουργούν  νόμιμα.  Η  απόφαση  για  την  κήρυξη  της  απεργίας  λαμβάνεται  από  το  αρμόδιο  όργανο  της  συνδικαλιστικής οργάνωσης. Στις  πρωτοβάθμιες  συνδικαλιστικές  οργανώσεις  ευρύτερης  περιφέρειας  ή  πανελλαδικής  έκτασης κηρύσσεται  με απόφαση  του  Διοικητικού  Συμβούλιου,  εκτός  εάν  το  Καταστατικό  ορίζει διαφορετικά. Πλέον, προτείνεται η απεργία να κηρύσσεται κατόπιν απόφασης της Γενικής Συνέλευσης με πλειοψηφία 50% συν 1 των εγγεγραμμένων μελών, κάτι βεβαίως που είναι εξαιρετικά δύσκολο να επιτευχθεί στην πράξη, με αποτέλεσμα την παρακώλυση της άσκησης του δικαιώματος της απεργίας.

 

Τέλος, προτείνεται, η γνωστή πλέον στις μέρες μας,  γενικευμένη ευελιξία με ασφάλεια (flexicurity) της αγοράς εργασίας με τη θέσπιση και επέκταση όλων των «νέων» μορφών «μικρο-εργασίας» (φτηνής και απροστάτευτης εργασίας), όπως: Mini jobs (midi jobs, mini geld, labor franchising, teleworking), «Συμβάσεις μηδενικών ωρών» ή «έκτακτης ανάγκης» («zero hour contracts» or «low hour contracts»), «Λευκές συμβάσεις» («white contracts»).

 

Οι παρεμβάσεις, αν τελικά προσομοιάσουν στα ανωτέρω σενάρια, ουδόλως θα αφορούν στην πραγματική οικονομία και στην αναγκαιότητα υιοθέτησης πολιτικών με στόχευση τη δημιουργίας θέσεων εργασίας. Ο κουνιαρχτός τέτοιων μέτρων θα εστιάσει την αγωνία της αριστερής κυβέρνησης στη διαχείριση των εντυπώσεων στο ακροατήριό της. Μόνο που αν αυτό συμβεί και η διαχείριση περιοριστεί σε επικοινωνιακή τακτική, εν προκειμένω θα πρέπει να μη μας διαφεύγει ότι το ακροατήριο δεν είναι μόνο το δικό της, αλλά το σύνολο του κόσμου της εργασίας και των επιχειρήσεων που έχουν ασφυκτική ανάγκη μεταρρυθμίσεων για την ανάκτηση του χαμένου εδάφους, ανάπτυξης και ευημερίας.

 

*Ο κ. Γιάννης Καρούζος είναι εργατολόγος

 

Πηγή: www.liberal.gr

Url άρθρου: http://www.liberal.gr/arthro/75315/apopsi/arthra/autes-tha-einai-oi-allages-stis-ergasiakes-scheseis.html

 

ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ. ΠΟΙΕΣ ΚΑΙ ΠΟΤΕ

Κατηγορία: Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Ο εργατολόγος Γιάννης Καρούζος καλεσμένος στην πρωινή ενημερωτική εκπομπή της ΕΡΤ

ΘΑ ΥΠΑΡΞΟΥΝ ΚΟΚΚΙΝΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΣΤΟ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ?

Κατηγορία: ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Τις βέλτιστες ευρωπαϊκές αλλά και διεθνείς πρακτικές στους θεσμούς της αγοράς εργασίας, όπως οι ομαδικές απολύσεις, οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας και ο συνδικαλιστικός νόμος, αναζητούν τα μέλη της επιτροπής αυτόνομων εμπειρογνωμόνων για τα εργασιακά, που έχει ήδη συσταθεί βάσει των προβλέψεων του 3ου Μνημονίου. Δεδομένης όμως της ανισομετρίας των οικονομιών, της απόκλισης των εθνικών νομοθεσιών και του γεγονότος ότι η Ελλάδα δεσμεύεται από πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής, ευλόγως εγείρονται προβληματισμοί αναφορικά με το περιεχόμενο της έννοιας του ρευστού όρου των ¨βέλτιστων πρακτικών¨ αλλά και ποιες χώρες θα αποτελέσουν πρότυπο ¨βέλτιστης πρακτικής¨;

Ειδικότερα, σύμφωνα με το 3ο Μνημόνιο (Ν. 4336/2015 «Συνταξιοδοτικές διατάξεις − Κύρωση του Σχεδίου Σύμβασης Οικονομικής Ενίσχυσης από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας και ρυθμίσεις για την υλοποίηση της Συμφωνίας Χρηματοδότησης»), οι ελληνικές αρχές έχουν δεσμευτεί να ακολουθήσουν τις «βέλτιστες πρακτικές της Ε.Ε. στους θεσμούς της αγοράς εργασίας και να ενισχύσουν τον εποικοδομητικό διάλογο μεταξύ των κοινωνικών εταίρων. Η προσέγγιση αυτή πρέπει όχι μόνο να εξισορροπήσει την ευελιξία με τη δικαιοσύνη για εργαζόμενους και εργοδότες, αλλά και να λάβει υπόψη το πολύ υψηλό επίπεδο ανεργίας και την ανάγκη επιδίωξης βιώσιμης και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξης. Οι αλλαγές στις πολιτικές για την αγορά εργασίας δεν θα πρέπει να συνεπάγονται την επιστροφή σε παλαιότερα πλαίσια πολιτικής, ασύμβατα με τους στόχους της προώθησης μιας βιώσιμης και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξης».

Ι. Ομαδικές απολύσεις:
Τη διαδικασία ομαδικών απολύσεων ρυθμίζει σήμερα σε εθνικό επίπεδο ο Ν. 1387/1983 (όπως τροποποιήθηκε από τα άρθρα 15,16 Ν.2736/1999, το άρθρο 9 Ν.2874/2000, άρθρο 21 Ν.3488/2006 και άρθ.74 Ν.3863/2010 - παλαιότερα ίσχυαν οι ΑΝ 99/1967 και 173/1967). Ομαδικές θεωρούνται οι απολύσεις που πραγματοποιούνται από επιχειρήσεις ή εκμεταλλεύσεις, οι οποίες απασχολούν περισσότερους από 20 εργαζόμενους, εφόσον υπερβαίνουν κάθε ημερολογιακό μήνα τα οριζόμενα από το νόμο όρια, ήτοι: α) Επιχειρήσεις που απασχολούν από 20 και μέχρι 150 εργαζόμενους, επιτρέπεται να απολύσουν μέχρι 6 άτομα το μήνα και β) Επιχειρήσεις που απασχολούν πάνω από 150 εργαζόμενους, μέχρι ποσοστό 5% και με τον περιορισμό να μη ξεπερνούν τους 30 εργαζόμενους το μήνα. Απολύσεις που γίνονται καθ’ υπέρβαση των ανωτέρω ορίων είναι ομαδικές και υπόκεινται στην έγκριση ή απόρριψή τους από τη δημόσια αρχή, ήτοι τον Υπουργό Εργασίας, άλλως οι απολύσεις αυτές είναι παράνομες.

Το ζήτημα που θα εξετάσει η Επιτροπή των εμπειρογνωμόνων, είναι η κατάργηση του ελέγχου της διοίκησης (υπουργικό βέτο) στις ομαδικές απολύσεις, που διατηρείται σήμερα μόνο στην Ελλάδα και σε καμία άλλη χώρα της Ε.Ε.

Ωστόσο, ο νόμος περί ομαδικών απολύσεων αφορά μόνο το 3% περίπου των Ελληνικών επιχειρήσεων, καθώς εφαρμόζεται μόνο σε επιχειρήσεις που απασχολούν πάνω από 20 εργαζομένους. Το μείζον όμως πρόβλημα, που δύναται να δημιουργηθεί επ’ ευκαιρίας των αλλαγών στο νόμο για τις ομαδικές απολύσεις, οι οποίες πλέον θα απελευθερωθούν πλήρως, είναι να περιοριστεί –όπως συνέβη αντιστοίχως στη Γαλλία – σε μεγάλο βαθμό το δικαίωμα του εργαζομένου προς επαναπρόσληψη σε περίπτωση παράνομης απόλυσης.

Έτσι, ως ενδιάμεση λύση προβάλλεται το ''γαλλικό μοντέλο'', που ορίζει ότι εάν μια επιχείρηση επικαλεστεί ''σημαντική έλλειψη ρευστότητας'' ή ''εταιρική αναδιοργάνωση, αναγκαία για τη διατήρηση της ανταγωνιστικότητας'', τότε ενισχύεται η δυνατότητα της να προχωρεί σε απολύσεις χωρίς κανένα περιορισμό.

ΙΙ. Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (Ε.Γ.Σ.Σ.Ε.):

Η Επιτροπή των εμπειρογνωμόνων πρόκειται να εξετάσει το ρόλο της Ε.Γ.Σ.Σ.Ε., δηλαδή κατά πόσο θα περιλαμβάνει όρους θεσμικούς ή και οικονομικούς. Βάσει των αλλαγών που επέφεραν οι προγενέστεροι εφαρμοστικοί νόμοι των μνημονίων, οι εθνικές γενικές ΣΣΕ, καθορίζουν τους ελάχιστους μη μισθολογικούς όρους εργασίας για τους εργαζομένους όλης της χώρας και όχι πλέον οικονομικούς όρους. Αντίθετα, βασικοί μισθοί και ημερομίσθια, κάθε είδους προσαυξήσεις αυτών και γενικά κάθε άλλος μισθολογικός όρος ισχύουν μόνο για τους εργαζομένους που απασχολούνται από εργοδότες των συμβαλλομένων εργοδοτικών οργανώσεων και δεν επιτρέπεται να υπολείπονται του νομίμως νομοθετημένου κατώτατου μισθού και ημερομισθίου.

ΙΙΙ. Κατώτατος Μισθός:
Στην ατζέντα των εργασιακών αλλαγών περιλαμβάνεται και ο κατώτατος μισθός, που αποτελούσε για δεκαετίες αντικείμενο συλλογικής διαπραγμάτευσης μεταξύ της ΓΣΕΕ και των εργοδοτικών οργανώσεων, ο οποίος μειώθηκε με το Ν. 4046/2012 κατά 22% έως 32%, από τα 751 ευρώ στα 586,08 για τους άνω των 25 ετών και στα 510,95 ευρώ για τους κάτω των 25 ετών. Σε άλλες χώρες της Ε.Ε. ο κατώτατος μισθός ορίζεται νομοθετικά, ενώ για την Ελλάδα έχει ήδη ψηφιστεί (Ν. 4172/2013) να ισχύσει κάτι αντίστοιχο κατόπιν διαβούλευσης μεταξύ των κοινωνικών εταίρων (ΓΣΕΕ για τους εργαζόμενους, ΣΕΒ – ΓΣΕΒΕΕ – ΣΕΤΕ – ΕΣΕΕ για τους εργοδότες) από την 1/1/2017, με βάση την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, τα επίπεδα παραγωγικότητας, ανταγωνιστικότητας, απασχόλησης κ.ά., χωρίς να είναι βέβαιες οι προσαυξήσεις για τις τριετίες (έχουν διατηρηθεί παγωμένες αλλά παραμένουν στο στόχαστρο).

IV. Συνδικαλιστικός Νόμος:
Ο νόμος 1264/1982 προβλέπει την προστασία των συνδικαλιστικών στελεχών από ενδεχόμενη καταγγελία της σύμβασης εργασίας εκ μέρους του εργοδότη (άρθρο 14§5, 6, 7, 8 και 9), η δε καταγγελία αυτή επιτρέπεται μόνο για πολύ συγκεκριμένους και περιοριστικά αναφερόμενους στο νόμο λόγους (άρθρο 14§10). Ωστόσο, στο στόχαστρο των αλλαγών τίθεται πλέον η διεύρυνση των ορίων, ώστε να είναι δυνατό ένα συνδικαλιστικό στέλεχος να απολυθεί από τον εργοδότη και για λόγους μη αναφερόμενους στο συγκεκριμένο άρθρο.

Επίσης, η επιτροπή εμπειρογνωμόνων θα εξετάσει τη μείωση των ημερών συνδικαλιστικής άδειας, τον περιορισμό των αμειβόμενων αδειών στις απολύτως απαραίτητες, καθώς και τον περιορισμό των προσώπων που δικαιούνται άδειες.

Κυρίως όμως στο στόχαστρο των αλλαγών τίθεται η απεργία. Συγκεκριμένα, εξετάζονται αλλαγές αναφορικά με τον χρόνο προειδοποίησης για την κήρυξη απεργιών, αλλά και τον τρόπο λήψης αποφάσεων για την πραγματοποίηση απεργιών. Σήμερα, όπως είναι γνωστό, η απεργία κηρύσσεται από τις συνδικαλιστικές οργανώσεις που έχουν συσταθεί και λειτουργούν νόμιμα. Η απόφαση για την κήρυξη της απεργίας λαμβάνεται από το αρμόδιο όργανο της συνδικαλιστικής οργάνωσης. Στις πρωτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις ευρύτερης περιφέρειας ή πανελλαδικής έκτασης κηρύσσεται με απόφαση του Διοικητικού Συμβούλιου, εκτός εάν το Καταστατικό ορίζει διαφορετικά. Πλέον, προτείνεται η απεργία να κηρύσσεται κατόπιν απόφασης της Γενικής Συνέλευσης με πλειοψηφία 50% συν 1 των εγγεγραμμένων μελών, κάτι βεβαίως που είναι εξαιρετικά δύσκολο να επιτευχθεί στην πράξη, με αποτέλεσμα την παρακώλυση της άσκησης του δικαιώματος της απεργίας.

Από όλα τα ανωτέρω συνάγεται σαφώς ότι πλέον δυσκολεύεται η οριοθέτηση των ¨κόκκινων γραμμών¨ στο νέο εργασιακό που θα ψηφίσει η Κυβέρνηση, καθώς σύμφωνα με τις διατάξεις του 3ου Μνημονίου δρομολογείται «η επανεξέταση ορισμένων υφιστάμενων πλαισίων της αγοράς εργασίας… λαμβανομένων υπόψη των βέλτιστων πρακτικών σε διεθνές και ευρωπαϊκό επίπεδο» και «με προϋπόθεση τη μη επιστροφή σε παλαιότερα πλαίσια πολιτικής, ασύμβατα με τους στόχους της προώθησης μιας βιώσιμης και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξης», κάτι που σημαίνει περαιτέρω ευελιξία στους θεσμούς της αγοράς εργασίας και περαιτέρω απορρύθμιση του συνόλου των διατάξεων της εργατικής νομοθεσίας.

Του Γιάννη Κ. Καρούζου, Εργατολόγου

για το TIMELINK

 

Πηγή: www.timelink.gr

ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΟ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΚΑΙ Η ΑΓΟΡΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Κατηγορία: Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Ο εργατολόγος Γιάννης Καρούζος καλεσμένος στο Star Channel

ΕΡΓΑΣΙΑΚΟΣ ΝΟΜΟΣ: ΤΙ ΘΑ ΑΛΛΑΞΕΙ

Κατηγορία: Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Ο εργατολόγος Γιάννης Καρούζος καλεσμένος στην ΕΡΤ

Σελίδα 1 από 2

920x45 clean


followus 2
fb button  twitter button  youtube icon
logo 4
ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ      ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
Copyright © 2014
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ - ΕΡΓΑΤΟΛΟΓΟΣ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ