Εργατολόγο

Εργατολόγο

Δευτέρα, 07 Αυγούστου 2017 00:00

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΟ ΦΕΚ Ο ΝΟΜΟΣ 4487/2017

Δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ (ΦΕΚ Α' ) ο νόμος 4487/2017 

Μεταξύ άλλων στο άρθρο 56 του νόμου προβλέπει ότι η αξιόλογη καθυστέρηση καταβολής των δεδουλευμένων αποδοχών του εργαζομένου από τον εργοδότη, ανεξαρτήτως της αιτίας της καθυστέρησης, θεωρείται μονομερής βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας.

Συγκεκριμένα με τις διατάξεις του άρθρου 56 προστίθεται εδάφιο στο άρθρο 7 του νόμου 2112/1920.

Το άρθρο 7 του νόμου 2112/1920 "Περί υποχρεωτικής καταγγελίας της συμβάσεως εργασίας ιδιωτικών υπαλλήλων" διαμορφώνεται ως εξής : 

"'Aρθρο 7. - Κείμενο νόμου

 Πάσα μονομερής μεταβολή των όρων της υπαλληλικής συμβάσεως, βλάπτουσα τον υπάλληλον, θεωρείται ως καταγγελία τούτης, δι' ην ισχύουσιν αι διατάξεις του παρόντος νόμου.
Ώς μία τοιαύτη θεωρείται έν πάση περιπτώσει η μετάθεσις του υπαλλήλου είς γραφείον λειτουργούν έν τη αλλοδαπή έφ' όσον δεν αποδέχεται την μετάθεσιν ο μετατιθέμενος υπάλληλος.
Επίσης θεωρείται μονομερής βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας η αξιόλογη καθυστέρηση καταβολής των δεδουλευμένων αποδοχών του εργαζομένου από τον εργοδότη, ανεξαρτήτως της αιτίας της καθυστέρησης"

---------

Υπενθυμίζεται ότι ο άρειος Πάγος με την απόφαση του (ΑΠ 677/2017) είχε κρίνει ότι  η μη καταβολή των δεδουλευμένων αποδοχών του μισθωτού, έστω και μακροχρόνια, δεν αρκεί να θεμελιώσει την έννοια της βλαπτικής μεταβολής των όρων της σύμβασης εργασίας του, αν δεν συνδέεται και με την πρόθεση του εργοδότη να εξαναγκάσει αυτόν σε παραίτηση προκειμένου να αποφύγει την καταβολή σ’ αυτόν της αποζημίωσης απόλυσης.

Πηγή: www.taxheaven.gr

 

 

Με τον όρο εφεύρεση του εργαζομένου εννοούμε

Ο εργοδότης που δεν καταβάλλει εμπρόθεσμα στους μισθωτούς

Πρόκειται για ένα ηπιότερο μέτρο συγκριτικά με

Δήλωση του δικηγόρου-εργατολόγου Γιάννη Καρούζου στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων της ΕΡΤ.

Δείτε πως αντιμετώπισαν τα ηλεκτρονικά μέσα, την πρόσφατη απόφαση του Αρείου Πάγου σχετικά με την υπόθεση των καθαριστριών.

 

ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ: Δικαιώθηκαν οι 393 καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών από τον Άρειο Πάγο

 

iefimerida: Άρειος Πάγος: Δικαιώθηκαν οι 393 καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών

 

newsit: Δικαιώθηκαν οι καθαρίστριες του υπουργείου οικονομικών από τον Άρειο Πάγο

 

ATHENS VOICE: Ο Άρειος Πάγος δικαιώνει τις καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών

 

Η ΑΥΓΗ: Οριστική δικαίωση για τις καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών

 

THE TOC: Δικαίωση από τον Άρειο Πάγο των καθαριστριών του ΥΠΟΙΚ

 

 LiFO: Δικαιώθηκαν οι 393 καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών από τον Άρειο Πάγο

 

NEWS.GR: Ο Άρειος Πάγος δικαίωσε τις καθαρίστριες του ΥΠΟΙΚ

 

LEFT.GR: Δικαίωση για τις, κατά Μητσοτάκη, "αχρείαστες" καθαρίστριες - ΣΥΡΙΖΑ: Οριστικό τέλος στις διώξεις της κυβέρνησης Σαμαρά

 

Πατήστε στους τίτλους για να διαβάσετε τα δημοσιεύματα.

 

 

 

 

 

Ο εργοδότης είναι αρμόδιος για τη ρύθμιση κάθε θέματος που σχετίζεται

Η κύρια και βασική υποχρέωση του εργαζομένου

Μετά τη λήξη της εργασιακής σχέσης αλλά και κατά τη διάρκεια αυτής,

Συνήθως ο εργοδότης προσφεύγει στη διαθεσιμότητα

Να ασκήσω αγωγή ή αίτηση ασφαλιστικών μέτρων προκειμένου να υποχρεωθεί ο εργοδότης να λάβει τα αναγκαία μέτρα.

 

Να ασκήσω το δικαίωμα επίσχεσης εργασίας μέχρις ότου συμμορφωθεί ο εργοδότης.

 

Να καταγγείλω τη σύμβαση εργασίας εάν πρόκειται για ορισμένου χρόνου, καθώς η μη τήρηση των μέτρων προστασίας της υγείας και ασφάλειας συνιστά σπουδαίο λόγο και να ζητήσω αποζημίωση. Εάν πρόκειται για αορίστου χρόνου, μπορώ να ζητήσω αποζημίωση θεωρώντας τη συμπεριφορά του εργοδότη ως μονομερή βλαπτική μεταβολή( θεωρώντας δηλαδή ότι η σύμβαση έχει καταγγελθεί από τον εργοδότη).

 

Να ζητήσω αποζημίωση στην περίπτωση που υποστώ ζημία λόγω της συμπεριφοράς του εργοδότη, καθώς και αποκατάσταση της ηθικής βλάβης.


 

Ο εργαζόμενος υποχρεούται να μην παρέχει την εργασία του σε άλλον εργοδότη για

Στην περίπτωση της εθελοντικής εργασίας,

Αρχικά ο μισθωτός που εργάζεται εκτός έδρας δικαιούται

Παρασκευή, 21 Ιουλίου 2017 00:00

Η ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ ΩΣ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΤΥΧΗΜΑ

Του Γιάννη Καρούζου, Δικηγόρου – Εργατολόγου

 

Σύμφωνα με τον νόμο  551/1915, εργατικό ατύχημα είναι εκείνο που προκαλείται από αιφνίδιο και βίαιο γεγονός, εξωτερικό ως προς τον οργανισμό του παθόντος, με αποτέλεσμα τη βλάβη της υγείας του ή ακόμα και τον θάνατό του. Ο ίδιος νόμος παρέχει στον εργαζόμενο τη δυνατότητα αξίωσης  αποζημίωσης για την περιουσιακή του ζημία, αλλά και χρηματικής ικανοποίησης για την ηθική του βλάβη.

 

Ο ανωτέρω ορισμός έχει πλέον διευρυνθεί αρκετά, ώστε να καλύπτει πλήθος περιπτώσεων που ίσως αποκλίνουν από την παραδοσιακή έννοια του εργατικού ατυχήματος, προκειμένου να παράσχουν την μεγαλύτερη δυνατή προστασία στον εργαζόμενο. Στα πλαίσια αυτά γεννήθηκε η ιδιαίτερα αμφιλεγόμενη και ενδιαφέρουσα περίπτωση της αυτοκτονίας ή της σωματικής βλάβης, προκληθείσης κατόπιν απόπειρας αυτοκτονίας.

 

 Κατ’ αρχήν, η αυτοκτονία, ως εκούσια πράξη, δεν χαρακτηρίζεται ως εργατικό ατύχημα, λόγω της έλλειψης ενός προφανούς αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ του ατυχήματος και της εργασίας, καθώς και της απουσίας του βίαιου εκείνου συμβάντος που οδήγησε τον εργαζόμενο σε αυτή του την πράξη. Για αυτό και η θεωρία είναι αρκετά συντηρητική ως προς αυτό το θέμα το οποίο δεν έχει ακόμα αντιμετωπισθεί επαρκώς, καθώς και η νομολογία είναι εξαιρετικά περιορισμένη.

 

Ωστόσο, η ενδεχόμενη συσχέτιση μίας αυτοκτονίας με την εργασία, δε μπορεί να αποκλείσει τον χαρακτηρισμό της αυτοκτονίας ως εργατικού ατυχήματος, υπό ορισμένες προϋποθέσεις. Για να συμβεί αυτό, πρέπει να υπάρχει ένα βίαιο και αιφνίδιο γεγονός το οποίο οδήγησε στη σωματική βλάβη ή τον θάνατο του εργαζομένου κατόπιν αυτοκτονίας, το οποίο, όμως, συνδέεται αιτιωδώς με την εργασία. Συνήθως, το αιφνίδιο αυτό γεγονός συνίσταται σε κάποιον ψυχολογικό παράγοντα, o οποίος έλαβε τέτοιες διαστάσεις, ώστε οδήγησε στην πράξη αυτή του εργαζομένου, ως άμεση συνέπεια των εργασιακών συνθηκών.

 

Βέβαια, υπάρχουν ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες αποφάσεις των ελληνικών δικαστηρίων, βάσει των οποίων μπορεί να θεμελιωθεί η άποψη ότι η αυτοκτονία μπορεί να αποτελέσει και εργατικό ατύχημα. Θεμελιώδους σημασίας είναι η υπ’ αριθμόν 1286/1984 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία στηρίζεται στο σκεπτικό ότι ο εργαζόμενος που χάνει την ικανότητα προς καταλογισμό, λόγω εξωτερικού αιφνίδιου γεγονότος, προερχόμενου από την εργασία,  ώστε καταλήγει στην αυτοκτονία, είναι παθών εργατικού ατυχήματος. Στην εν λόγω υπόθεση, κρίθηκε ότι ο πλοίαρχος που οδηγήθηκε σε αυτοκτονία λόγω της ιδιαίτερα πιεστικής κατάστασης που κλήθηκε να αντιμετωπίσει, εξαιτίας της  αδυναμίας του να διασώσει το φορτίο και το πλοίο, υπέστη εργατικό ατύχημα. Η ερμηνεία αυτή βασίζεται στο σκεπτικό ότι οι έκτακτες και πιεστικές συνθήκες που δημιουργήθηκαν σε άμεση σύνδεση με την εργασία, λειτούργησαν ως εξωτερικό αιφνίδιο γεγονός, το οποίο επέδρασε καταλυτικά στην ψυχολογία του εργαζομένου, ώστε να άρει την ικανότητά του προς καταλογισμό και να τον οδηγήσει στην αυτοκτονία. Έτσι, η αυτοκτονία αυτή αποτελεί εργατικό ατύχημα, ως απόρροια μίας κατάστασης, η οποία προήλθε από την εργασία.

 

Επίσης σημαντική, είναι η υπ’ αριθμόν 182/2011 απόφαση του Εφετείου Ιωαννίνων, στην οποία κρίθηκε ότι η εργαζόμενη που οδηγήθηκε σε απόπειρα αυτοκτονίας λόγω της έντονης πίεσης σε συνδυασμό με τον κίνδυνο απώλειας της δουλειάς της, εμπίπτει στα όρια του εργατικού ατυχήματος. Ειδικότερα, η εργαζόμενη υπέστη αφόρητη ψυχολογική πίεση, καθώς της επιβλήθηκαν επιπρόσθετα καθήκοντα τα οποία ήταν αδύνατον να εκτελέσει εντός του ωραρίου της, τόσο εξαιτίας του χρονικού περιορισμού όσο και εξαιτίας της έλλειψης σωματικής αντοχής. Επειδή η ίδια αρνήθηκε να εκτελέσει τα καθήκοντα αυτά, η πίεση που δέχτηκε σε συνδυασμό με τις απειλές περί απόλυσης, την οδήγησαν σε κατάσταση απόγνωσης και ισχυρό ψυχικό κλονισμό, με αποτέλεσμα την απόπειρα αυτοκτονίας, ακριβώς μετά την τελευταία συζήτηση που είχε με τον νόμιμο εκπρόσωπο της εταιρίας για το ανωτέρω θέμα. Το γεγονός αυτό , αποτελεί συνέπεια βιαίου και απρόβλεπτου συμβάντος, ήτοι του ψυχικού κλονισμού που υπέστη η εργαζόμενη εξ’ αφορμής της εργασίας. Η αιτιώδης συνάφεια είναι εδώ προφανής καθώς δημιουργήθηκαν οι ιδιαίτερες εκείνες συνθήκες και περιστάσεις που ήταν αναγκαίες για την επέλευση του ατυχήματος, και χωρίς τις οποίες αυτό δεν θα είχε επέλθει. Βέβαια, προϋποτίθεται εδώ ότι η συγκεκριμένη εργαζόμενη δεν είχε κάποια ψυχική διαταραχή ή τάσεις αυτοκτονίας, κάτι που θα μπορούσε να αποκλείσει τον αιτιώδη σύνδεσμο με την εργασία. Στη τελευταία αυτή περίπτωση, αν δηλαδή ο εργαζόμενος πάσχει ήδη από κάποια νόσο, ικανή να οδηγήσει σε μία τέτοια απόφαση, τότε η επέλευση ή μη εργατικού ατυχήματος, θα κριθεί κατ’ αρχήν, από τη σχετική γνώση του εργοδότη για την ύπαρξη της νόσου, καθώς και από το αν λήφθηκαν τα αναγκαία μέτρα για την προστασία του εργαζομένου. Και σε αυτή την περίπτωση δηλαδή, δεν αποκλείεται  το εργατικό ατύχημα, αλλά η αιτιώδης σύνδεση αυτού με την εργασία είναι πιο δυσχερής.

 

Τα ανωτέρω παραδείγματα αναδεικνύουν την ενδεχόμενη σχέση ανάμεσα σε μία αυτοκτονία και την εργασία, η οποία, όμως, σπάνια αναγνωρίζεται. Ωστόσο, είναι αρκετές οι περιπτώσεις στις οποίες το δικαστήριο οφείλει να ερευνήσει και να αναγνωρίσει εκείνη τη λεπτή σύνδεση, προκειμένου να αποζημιώσει τον εργαζόμενο για την ηθική του βλάβη ή τους συγγενείς του για την ψυχική τους οδύνη, σε περίπτωση αυτοκτονίας.

 

Συμπερασματικά, αν και η αυτοκτονία προέρχεται κατ’ αρχήν από εκούσια πράξη, ενδέχεται να οφείλεται σε παράγοντες εξωτερικούς ως προς το άτομο, οι οποίοι αίρουν τον καταλογισμό και φέρουν το άτομο σε κατάσταση απόγνωσης και σε τέτοιο ψυχικό κλονισμό, ώστε να καθίσταται πλέον σαφής η σύνδεση ανάμεσα σε αυτούς τους παράγοντες και την εργασία. Τότε, μιλάμε πλέον για φαινομενικά εκούσια πράξη, καθώς η ψυχική κατάσταση που επέβαλε στο άτομο τη συγκεκριμένη πράξη, πηγάζει από εξωτερικούς παράγοντες. Αν αυτοί οι παράγοντες λάβουν τη μορφή του βίαιου και αιφνίδιου συμβάντος το οποίο συνδέεται αιτιωδώς με την εργασία, τότε δεν μπορούμε να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο ύπαρξης εργατικού ατυχήματος.



 

Η σύμβαση ανεξαρτήτων υπηρεσιών περιλαμβάνει κάποια ουσιώδη στοιχεία,

Απαγορεύεται και είναι απολύτως άκυρη η απόλυση για τις κάτωθι κατηγορίες εργαζομένων :

Όταν μία επιχείρηση μεταβιβάζεται,

Σάββατο, 15 Ιουλίου 2017 09:27

ΑΠΛΗΡΩΤΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ. ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ

Δήλωση του δικηγόρου-εργατολόγου Γιάννη Καρούζου στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων της ΕΡΤ.

Δεν είναι εύκολο να αφήσεις την εργασία σου σε μια χώρα με 23% ανεργία. Μας μιλούν αυτοί που αντέδρασαν στην καταπίεση και τις κακές συνθήκες εργασίας.

Μπορεί να ακούγεται παράλογο το να θέλει να παραιτηθεί ένας εργαζόμενος στις μέρες μας, που το ποσοστό ανεργίας φτάνει στο 23% (όπως καταγράφηκε τον Οκτώβριο του 2016). Τα πράγματα, όμως, δεν είναι πάντα απλά. Υπάρχουν εργαζόμενοι που παλεύουν με την ελπίδα ότι οι συνθήκες στη δουλειά τους μπορεί να βελτιωθούν ή εγκλωβίζονται από τον φόβο της ανεργίας. Πολλοί από αυτούς είτε τελικά εξωθούνται τεχνηέντως σε παραίτηση μέσω του ψυχολογικού πολέμου που έχει αποτυπωθεί από τους επιστήμονες με τον όρο mobbing, είτε παίρνουν από μόνοι τους το δρόμο της λύτρωσης μέσω της παραίτησης. Το τολμούν ακόμη και αν η επόμενη μέρα τους περιμένει χωρίς δικαίωμα επιδόματος ανεργίας σε ένα Γολγοθά που λέγεται «ψάχνοντας εργασία στην Ελλάδα της κρίσης».

Ρωτήσαμε ανθρώπους που παραιτήθηκαν, πώς βίωσαν την εργασιακή τους κατάσταση. Για προστασία της σημερινής εργασίας τους, οι ερωτώμενοι έχουν φωτογραφηθεί χωρίς να φαίνεται το πρόσωπό τους. Μέσα από τις ιστορίες τους καταγράφεται η εργασιακή κατάσταστη στην Ελλάδα του 2017.

«Η κατάσταση δύσκολα θα αλλάξει, οπότε έπρεπε να αλλάξω εγώ»

Όνομα: Πάνος
Ηλικία: 34
Χώρος εργασίας: Τράπεζα
Χρόνος στη συγκεκριμένη δουλειά: Εννιά χρόνια
Θέση: Ταμίας

Σε τι συνθήκες εργασίας δούλευες;
Εργαζόμουν σε ένα περιβάλλον που ήταν ιδιαίτερα στρεσογόνο και τοξικό, ειδικά τα τελευταία χρόνια της κρίσης. Η συναναστροφή με πελάτες φοβισμένους και απογοητευμένους από τις εξελίξεις, δημιουργούσε ένα μόνιμο κλίμα άγχους και καταστροφολογίας. Από την πλευρά του εργοδότη, όσο περνούσε ο καιρός αυξανόταν οι απαιτήσεις και η πίεση, ενώ παράλληλα δεν υπήρχε πιθανότητα επαγγελματικής εξέλιξης, κάτι που για ένα νέο άνθρωπο δημιουργεί συναισθήματα απογοήτευσης και ματαίωσης.

Γιατί παραιτήθηκες;
Εργαζόμουν σε έναν επαγγελματικό κλάδο που συρρικνώνεται συνεχώς, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν επαγγελματικές ευκαιρίες. Αυτό σημαίνει ότι παραμένεις με το ρίσκο να μείνει έτσι η κατάσταση για αρκετά ακόμα χρόνια ή φεύγεις όντας ακόμη παραγωγικός και δημιουργικός, αναζητώντας νέες επαγγελματικές ευκαιρίες.

Πόσο καιρό σκεφτόσουν να παραιτηθείς;
Τα τελευταία πέντε χρόνια που έμενα στάσιμος επαγγελματικά και παράλληλα το περιβάλλον όσο πήγαινε χειροτέρευε.

Πώς επέδρασε στην ψυχολογία σου;
Την επόμενη μέρα της απόφασης, ο φόβος της ανεργίας μετατράπηκε σε ανάγκη για επιβίωση, οπότε αυτομάτως ενεργοποιήθηκα και αναζήτησα  νέες ευκαιρίες. Αυτό λειτούργησε ευεργετικά, επειδή είδα πως τίποτα δεν τελείωσε, όπως πίστευα παλιότερα. Σίγουρα δεν είναι εύκολα τα πράγματα αλλά έξω στον δρόμο υπάρχουν ευκαιρίες.

Τι σε εμπόδιζε να παραιτηθείς νωρίτερα;
Ο φόβος της επόμενης μέρας.

Σκέφτηκες να καταγγείλεις το γεγονός;
Το γεγονός στη δική μου περίπτωση ήταν η κατάσταση που αντιμετωπίζουν οι περισσότεροι επαγγελματικοί κλάδοι σήμερα στη χώρα μας. Η κατάσταση δύσκολα θα αλλάξει, οπότε έπρεπε να αλλάξω εγώ.

Σκέφτηκες να τους εξωθήσεις σε απόλυση;
Όχι.

Πώς επέδρασε σε όλο αυτό ο φόβος της ανεργίας;
Ο φόβος της ανεργίας ήταν για πολλά χρόνια ανασταλτικός παράγοντας στο να αποφασίσω να αποχωρήσω. Από ένα σημείο και μετά η επιθυμία μου για αλλαγή και επαγγελματική επανεκκίνηση έγινε πιο ισχυρή από τον φόβο και έτσι παραιτήθηκα.

Μετά από πόσο καιρό βρήκες δουλειά;
Μετά από τέσσερις ημέρες.

«Ο άνθρωπος αυτός ήταν παντρεμένος με δύο μικρά παιδιά. Ήταν εξοργιστικό»

Όνομα: Eιρήνη
Ηλικία: 27
Χώρος εργασίας: Mini Market
Πόσο καιρό δούλευες στην συγκεκριμένη δουλειά: Δύο μήνες
Θέση: Υπάλληλος καταστήματος

Σε τι συνθήκες εργασίας δούλευες;
Ουσιαστικά ήταν η πρώτη μου επαφή στην αγορά εργασίας. Ήταν ένα mini market της γειτονιάς και στα κενά των μαθημάτων της σχολής κρατούσα το κατάστημα γιατί ο ιδιοκτήτης είχε και δεύτερο κατάστημα στο οποίο και έπρεπε να βρίσκεται. Οι συνθήκες στην αρχή ήταν αρκετά καλές καθώς ήταν ένας άνθρωπος από τον οποίο ψωνίζαμε για πάνω από 15 χρόνια. Υπήρξε μια ασφάλεια και μια καθημερινή οικειότητα.

Γιατί παραιτήθηκες;
Δέχτηκα σεξουαλική παρενόχληση. Ο άνθρωπος αυτός ήταν παντρεμένος με δύο μικρά παιδιά. Ήταν εξοργιστικό.

Σκέφτηκες αμέσως να παραιτηθείς;
Ήταν δεδομένο ότι δεν θα μπορούσα να συνεχίσω οπότε ήταν απόφαση εκείνης της δεδομένης στιγμής. Δεν σκέφτηκα στιγμή να μείνω. Μετά το πρώτο μούδιασμα, μίλησα στην οικογένειά μου και το χειρίστηκε ο μπαμπάς μου.

Σκέφτηκες να καταγγείλεις το γεγονός;
Έγινε κανονικά καταγγελία στην αστυνομία. Όταν συμβαίνει κάτι τόσο σοβαρό δεν μπορείς να επιτρέψεις να συμβεί σε κάποιον άλλον.

Πώς επέδρασε στην ψυχολογία σου;
Υπήρξαν δύο στάδια. Το πρώτο ήταν η ντροπή. Ήταν ντροπιαστικό και συνεχίζει να με ενοχλεί όποτε έρχεται το περιστατικό ως ανάμνηση. Όσο και αν αυτό είναι παράξενο, με έκανε να νιώθω ότι φταίω εγώ κατά κάποιο τρόπο. Ότι το προκάλεσα. Και το μόνο που σκεφτόμουν είναι να σηκωθώ να φύγω από εκεί. Το δεύτερο στάδιο ήταν η συνείδητοποίηση που έφερε το θυμό και την απενοχοποίηση μου.

Πώς επέδρασε σε όλο αυτό ο φόβος της ανεργίας;
Σε τέτοια περιστατικά δεν νομίζω πως κάποιος θα σκεφτόταν την ανεργία.

Μετά από πόσο καιρό βρήκες δουλειά;
Μετά από ένα χρόνο.

«Έφυγε αυτός ο κόμπος που νιώθεις στο λαιμό όταν σε εκμεταλλεύονται και δεν κάνεις κάτι γι' αυτό»

Όνομα: Κατερίνα
Ηλικία: 25
Χώρος εργασίας: Περιοδικό
Χρόνος στη συγκεκριμένη δουλειά: Τρία χρόνια 
Θέση: Δημοσιογράφος 

Σε τι συνθήκες εργασίας δούλευες;
Οι συνθήκες ήταν αυτό που λες «μοιάζει πολύ fun και φιλικό, για να είναι αληθινό». Η αλήθεια είναι πως αν ήθελες να είσαι χύμα, ίσως μπορούσες, αλλά εγώ το είχα δει σαν δουλειά εξαρχής και ίσως αυτό να ήταν που μου κόστισε περισσότερο. Δεν το μετανιώνω. Δουλειά ήταν, όχι παιδική χαρά. Ξέρεις όμως, όταν η φάση είναι χύμα, αλλά εσύ είσαι συνεπής, κάποιος θα σε εκμεταλλευτεί. Δούλευα σε ένα χαλαρό φαινομενικά περιβάλλον, αλλά σε μένα ασκούσαν τεραστία πίεση να είμαι όλο και πιο παραγωγική. Όπως είναι λογικό, οπού ζητείται τεραστία ποσότητα, κάπου χάνεται η ποιότητα. Προσπαθούσα να υπάρχει ποιότητα στη δουλειά μου, αλλά αυτό σήμαινε πως δούλευα 24 ώρες την ημέρα, επτά ημέρες τη εβδομάδα.

Γιατί παραιτήθηκες;
Η παραίτηση δεν ήρθε για οικονομικούς λογούς, αν και το ποσό που έπαιρνα ήταν πολύ χαμηλό: 400 ευρώ. Ήμουν γραμμένη στα χαρτιά ως μερικής απασχόλησης, αλλά αν υπάρχει μερική απασχόληση στη δημοσιογραφία να έρθει κάποιος να μου το πει και μένα. Πέρα από το γεγονός ότι μου δινόταν η αίσθηση ότι και χάρη μου κάνουν που με πληρώνουν, δεν παραιτήθηκα για τα λεφτά. Παραιτήθηκα επειδή δεν υπήρχε πουθενά στον ορίζοντα πιθανότητα ανέλιξης, παρά την τόση δουλειά και δεν μπορούσα να εργάζομαι σε ένα περιβάλλον όπου δεν λάμβανα επιβράβευση και έβλεπα να ανεβαίνουν άτομα που αντικειμενικά δεν το άξιζαν.

Πόσο καιρό σκεφτόσουν να παραιτηθείς;
Για να είμαι ειλικρινής, ήξερα ότι δεν θέλω να δουλεύω εκεί από πάντα. Ήξερα ότι κάποια στιγμή θα φύγω. Όταν άρχισα όμως να μη νιώθω καλά με τη δουλειά μου και με τον εαυτό μου, να έχω υπερβολικό άγχος και να μην μπορώ να ευχαριστηθώ ούτε μια μπίρα επειδή χτυπούσε το κινητό, ε, είπα «τέλος». Ξεκίνησα να ψάχνω και αλλού για δουλειά: με ζητούσαν από ένα τηλεοπτικό κανάλι, αλλά πήγα για μια μέρα και έφυγα αμέσως, επειδή δεν μου ταίριαζε καθόλου να καλύπτω τη γέννα της Καγιά ή τις διακοπές της Μενεγάκη. Όμως αυτό ήταν το κλικ. Είδα ότι μπορούσα να βρω εύκολα δουλειά και είπα «ας φύγω και κάτι θα βρω». Δεν είναι ότι έπιασα δουλειά κάπου και γι' αυτό έφυγα.

Πώς επέδρασε στην ψυχολογία σου;
Στην ψυχολογία μου επέδρασε πολύ καλά, ξαναβρήκα τον εαυτό μου, έφυγε το άγχος, έφυγε αυτός ο θυμός που είχα κάθε μέρα, τα νεύρα που δεν αναγνωριζόταν η δουλειά μου, αυτός ο κόμπος που νιώθεις στο λαιμό όταν σε εκμεταλλεύονται και δεν κάνεις κάτι γι' αυτό. Δεν μετανιώνω στιγμή την παραίτησή μου.

Τι σε εμπόδιζε να παραιτηθείς νωρίτερα;
Δεν παραιτήθηκα νωρίτερα επειδή ήθελα να αποκτήσω εμπειρία και μετά να φύγω.Είχα δηλαδή έναν στόχο, ήξερα ότι τα πράγματα εκεί δεν θα βελτιώνονταν στο άμεσο μέλλον. Έκανα και λίγο υπομονή του τύπου «για να δούμε, ποτέ δεν ξέρεις», αλλά ουσιαστικά καθόμουν για την προϋπηρεσία και τις εμπειρίες.

Σκέφτηκες να καταγγείλεις το γεγονός;
Δεν σκέφτηκα να κάνω καταγγελία, δεν υπήρχε λόγος, ήταν προσωπική επιλογή. Ούτε το θέμα της απόλυσης σκέφτηκα, να σου πω την αλήθεια.Έφυγα ειρηνικά και ωραία.

Πώς επέδρασε σε όλο αυτό ο φόβος της ανεργίας;
Ο φόβος της ανεργίας δεν υπήρχε, επειδή κάνοντας έρευνα είδα ότι το να βρω δουλειά ήταν πολύ εύκολο.

Μετά από πόσο καιρό βρήκες δουλειά;
Έκανα ένα διάλειμμα και λίγες διακοπές και μετά ξεκίνησα πάλι να δουλεύω κανονικά.

«Μας είχαν βάλει να μένουμε μέσα σε ένα κοντέινερ περίπου 60 άτομα, χωρισμένο σε μικρά δωματιάκια 2x2»

Όνομα: Θανάσης
Ηλικία: 29
Χώρος εργασίας: Κουζίνα εστιατορίου
Πόσο καιρό δούλευες στην συγκεκριμένη δουλειά: Ένα βράδυ
Θέση: Μαθητευόμενος μάγειρας 

Σε τι συνθήκες εργασίας δούλευες;
Είχα πάει για σεζόν στη Χαλκιδική. Όταν έφτασα σοκαρίστηκα. Μας είχαν βάλει να μένουμε μέσα σε ένα κοντέινερ περίπου 60 άτομα, χωρισμένο σε μικρά δωματιάκια 2x2, με δύο κρεβάτια και ένα μικρό παράθυρο. Η τουαλέτα ήταν κοινόχρηστη για όλους. Μία τουαλέτα, μία ντουζιέρα, τρεις νιπτήρες που δούλευαν οι δύο. Δεν μου είχαν πει ότι θα μένω σε αυτές τις συνθήκες. Εγώ τους είπα ότι αν δεν μου βρουν άλλο, θα φύγω. Μου είπαν ότι θα κοιτάξουν μήπως βρουν κάτι, δεν βρήκαν και μου έλεγαν να το δω σαν εμπειρία. Τι εμπειρία; Βρωμούσε βοθρίλα, σηκώθηκα και έφυγα. Είχα πάει στην κουζίνα και είχα πει στον σεφ ότι θα πρέπει να βρω μία άκρη για το δωμάτιο και μου είπε να ξεκινήσω την επόμενη. Δεν πήγα ποτέ στην κουζίνα τελικά.

Σκέφτηκες να καταγγείλεις το γεγονός;
Ναι. Αλλά δεν ήξερα κανέναν. Το κατήγγειλα στη Σχολή μου και μου είπαν «εσύ τη βρήκες τη δουλειά, δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι».

Πώς επέδρασε στην ψυχολογία σου;
Έφυγα σοκαρισμένος, επειδή είχα πανικοβληθεί ότι θα μου καταστραφεί η σεζόν.

Σκέφτηκες να τους εξωθήσεις σε απόλυση;
Όχι, επειδή ήθελα να φύγω αμέσως. Δεν μπορούσα να διεκδικήσω κάτι, ήμουν μαθητευόμενος.

Πώς επέδρασε σε όλο αυτό ο φόβος της ανεργίας;
Σκέφτηκα να μείνω, για να μην μείνω άνεργος. Έκανα τηλεφωνήματα και το σκέφτηκα σε λίγες ώρες. Είπα ότι είναι καλύτερα να ταλαιπωρηθώ, παρά να μείνω εκεί πέρα.

Μετά από πόσο καιρό βρήκες δουλειά;
Μετά από δυο-τρεις εβδομάδες βρήκα δουλειά για τη σεζόν στη Μεσσηνία, με ανθρώπινες συνθήκες.

«Όταν ζήτησα τα δεδουλευμένα, μου είπαν όχι»

Όνομα: Ειρήνη
Ηλικία: 27
Χώρος εργασίας: Διαφημιστικός και Εκδοτικός Όμιλος
Πόσο καιρό δούλευες στην συγκεκριμένη δουλειά: Ενάμιση χρόνο
Θέση: Εditor συμβουλευτικού περιεχομένου για γυναίκες με παιδιά και Marketing & Advertising Assistant.

Σε τι συνθήκες εργασίας δούλευες;
Δούλευα σε γραφείο για 10-12 ώρες την ημέρα. Κατά τη διάρκεια της ημέρας γινόντουσαν και εξωτερικά ραντεβού με υποψήφιους πελάτες.

Γιατί παραιτήθηκες;
Παραιτήθηκα γιατί δεν με πληρώνανε τους τελευταίους επτά μήνες της εργασίας μου. Έφτασαν σε σημείο να μου χρωστάνε 3.000 ευρώ. Δεν μου πλήρωναν προμήθειες ούτε από τους πελάτες που έκλεινα αλλά ούτε και τα μεταφορικά μου έξοδα. Ουσιαστικά δούλευα και έβαζα και από την τσέπη μου για να πηγαίνω στα εξωτερικά ραντεβού. Μου έδιναν έναντι 100 ευρώ το μήνα. Αυτό που με έκανε να πω το «μεγάλο» παραιτούμαι, ήταν ο θάνατος της γιαγιάς μου. Δεν είχα χρήματα να ταξιδέψω ώστε να πάω στην κηδεία της. Και όταν ζήτησα τα δεδουλευμένα μου για αυτό το ιδιαίτερα ευαίσθητο ζήτημα, μου είπαν όχι. Εκεί τα παράτησα όλα.

Πόσο καιρό σκεφτόσουν να παραιτηθείς;
Περίπου τρεις μήνες.

Πώς επέδρασε στην ψυχολογία σου;
Ήταν αρκετά ψυχοφθόρο. Περνούσαν οι μήνες και το ποσό της οφειλής μεγάλωνε . Ήμουν δυστυχισμένη. Κάθε πρωί που ξυπνούσα σκεφτόμουν ότι δεν ήθελα να πάω στη δουλειά. Περνούσα όλες μου τις ώρες εκεί μέσα δουλεύοντας, χωρίς χρόνο για προσωπική ζωή, για το απόλυτο τίποτα.

Τι σε εμπόδιζε να παραιτηθείς νωρίτερα;
Το γεγονός ότι μου χρωστούσαν τόσα πολλά χρήματα. Όσο πιο πολύ ανέβαινε το ποσό τόσο πιο δύσκολο γινόταν να φύγω γιατί φοβόμουν ότι θα χάσω τα χρήματα μου.

Σκέφτηκες να καταγγείλεις το γεγονός;
Ναι αλλά δεν το έκανα.

Σκέφτηκες να τους εξωθήσεις σε απόλυση;
Όταν η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο, άλλαξα την εργασιακή μου συμπεριφορά. Έφευγα στην ώρα μου, δεν δούλευα από το σπίτι, ζητούσα τα έξοδα των μεταφορών μου. Όλα αυτά είχαν ως αποτέλεσμα να δεχτώ επίθεση. Η ανιψιά του αφεντικού, η οποία ήταν η προϊσταμένη μου, πήρε όλες τις δουλειές και τους πελάτες που είχα κλείσει εγώ. Δεν μου μιλούσαν καθόλου κατα τη διάρκεια της ημέρας και φυσικά συζητούσαν πίσω από την πλάτη μου για μένα με τέτοιο τρόπο ώστε να το καταλαβαίνω ότι συμβαίνει. Ζητούσα τα χρήματα μου και όχι μόνο δεν μου τα έδιναν αλλά μου έλεγαν κιόλας ότι ο καθένας θα ήθελε να είμαι στη θέση μου και να έχει μια δουλειά.

Πώς επέδρασε σε όλο αυτό ο φόβος της ανεργίας;
Δεν με φόβισε ποτέ η ανεργία. Το μόνο που φοβήθηκα είναι να χάσω τόσους μήνες δουλειά και θυσιών.

Μετά από πόσο καιρό βρήκες δουλειά;
Μετά από ενάμιση χρόνο.

 

Το mobbing στην πρωταθλήτρια της ανεργίας, την Ελλάδα

Αν και ο αριθμός των ανέργων, των απασχολούμενων και των οικονομικά μη ενεργών ατόμων στην Ελλάδα καταγράφονται μηνιαία από την ΕΛΣΤΑΤ,  δεν υπάρχει καμία καταγραφή, ούτε σε ποιοτικά ούτε σε ποσοτικά στοιχεία, για τα άτομα που εγκαταλείπουν την εργασία τους, καθιστώντας αόρατους τους ανθρώπους που οδηγούνται σε παραίτηση. Η  ετήσια έκθεση του ΙΝΕ ΓΣΕΕ το 2016 για την εργασία στην Ελλάδα  με τίτλο «Η ελληνική οικονομία και η απασχόληση», περιγράφει τη σημερινή κατάσταση που επικρατεί στο εργασιακό τοπίο, λέγοντας πως «η εφαρμογή των προγραμμάτων λιτότητας και ο μακροοικονομικός μετασχηματισμός που συντελείται στην ελληνική οικονομία, ασκούν σημαντική επίδραση στη δομή της αγοράς εργασίας και των συνθηκών διαβίωσης ευρύτερων κοινωνικών ομάδων. Παρά την περιορισμένη αποκλιμάκωση, το τελευταίο τρίμηνο του 2015 το ποσοστό ανεργίας στην Ελλάδα ήταν στο 24%, το υψηλότερο στην ΕΕ, ενώ σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία το ποσοστό της απόλυτης φτώχειας αυξήθηκε στο εντυπωσιακό 48% το 2014. Η υλοποίηση του τρίτου Μνημονίου μέχρι το 2018 δημιουργεί αβεβαιότητα ως προς τις προοπτικές της αγοράς εργασίας». Είναι ξεκάθαρο λοιπόν, ότι για να φτάνει κάποιος να παραιτηθεί σήμερα στην Ελλάδα, οι λόγοι είναι αρκετά σοβαροί.

Οι μισθολογικές περικοπές, η καθυστέρηση στην καταβολή των δεδουλευμένων, οι αλλαγές στο εργασιακό καθεστώς και οι ελαστικές σχέσεις εργασίας, είναι μερικές από τις καταστάσεις που καλούνται να αντιμετωπίσουν οι εργαζόμενοι. Επιπρόσθετα, οι εργαζόμενοι βιώνουν πολλές φορές εξευτελιστική μεταχείριση, ενώ οι γυναίκες, τα μεγαλύτερα θύματα της ανεργίας και της εργασιακής ανισότητας, απειλούνται και με περιστατικά σεξουαλικής παρενόχλησης τα οποία συχνά δεν καταγγέλλονται. Επιπλέον, η νέα μορφή εργασιακής αυθαιρεσίας από πλευράς εργοδοτών εμφανίζεται μέσω του mobbing. 

- To mobbing προέρχεται από την αγγλική λέξη mob, που σημαίνει επιτίθεμαι, περικυκλώνω, ενοχλώ.

 

«O όρος mobbing προέρχεται από την αγγλική λέξη mob, που σημαίνει επιτίθεμαι, περικυκλώνω, ενοχλώ», εξηγεί η Ζωή Σάκκουλα, νοσηλεύτρια Μονάδας Αυξημένης Φροντίδας στο Γενικό Νοσοκομείο «Αλεξάνδρα», η οποία έχει κάνει διεπιστημονική μελέτη για ένα από τα σύγχρονα αίτια που εξωθούν εργαζομένους στην παραίτηση. Όπως περιγράφει η ίδια, «το σύνδρομο mobbing ορίζεται ως η κατά επανάληψη υβριστική συμπεριφορά, μέσα αλλά και έξω από την επιχείρηση ή τον οργανισμό. Εκδηλώνεται με αρκετούς άμεσους ή έμμεσους τρόπους, όπως λόγια εκφοβισμού, γραπτά κείμενα, πράξεις και χειρονομίες και την οργάνωση της εργασίας, που έχουν ένα και μόνο ένα σκοπό: να προσβάλλουν την προσωπικότητα, την αξιοπρέπεια ή ακόμη και την σωματική ακεραιότητα του εργαζόμενου, να θέσουν σε κίνδυνο την εργασία του. Το σύνδρομο mobbing το βιώνουν οι "θύτες" καθημερινά και δυστυχώς σε ποσοστό 90% δεν αντιδρούν, με αποτέλεσμα αυτό να έχει δυσάρεστες συνέπειες για τους ίδιους, την οικογένειά τους, αλλά ταυτόχρονα και για την εργασία τους». 

-Eνας ακόμη τρόπος παρενόχλησης είναι ο έμμεσος εκφοβισμός, κυρίως σε ιδιωτικές επιχειρήσεις, όπου αφήνονται υπονοούμενα για απόλυση.

Η «παρενόχληση» μπορεί να εκδηλωθεί με αρκετούς τρόπους, όπως εξηγεί η κ. Σάκκουλα: «Με συνεχείς προσβολές -αρκετές φορές μπροστά σε τρίτα πρόσωπα- για ασήμαντα λάθη και μην αφήνοντας το θύμα να απολογηθεί, περιθωριοποίηση, προσβολή επαγγελματικής επάρκειας, ανάθεση υπερεκτιμημένων εργασιών ή τελείως υποτιμητικών καθηκόντων, συκοφαντία, ακόμη και μορφασμούς και χειρονομίες. Ένας ακόμη τρόπος είναι και ο έμμεσος εκφοβισμός για την θέση του στην επιχείρηση, κυρίως σε ιδιωτικές επιχειρήσεις, όπου αφήνονται υπονοούμενα για απόλυση».

 

-Ο εργαζόμενος προστατεύεται  από τις γενικές διατάξεις περί προστασίας της προσωπικότητας και της αξιοπρέπειας.

Ο δικηγόρος Γιάννης Καρούζος εξηγεί από την πλευρά του: «Σε αντίθεση με τις περισσότερες χώρες τις Ευρώπης που προέβησαν σε σχετική νομοθετική ρύθμιση ήδη από το 1990, στην Ελλάδα δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο, καθώς το φαινόμενο σε μεγάλο βαθμό δεν αναγνωρίζεται. Έτσι, σε περιπτώσεις mobbing, ο εργαζόμενος προστατεύεται  από τις γενικές διατάξεις περί προστασίας της προσωπικότητας και της αξιοπρέπειας. Υπάρχει βέβαια και ο νόμος 3304/2005 περί διακρίσεων γενικά, όπου εντάσσεται και το mobbing  ως ηθική ή ψυχολογική παρενόχληση στον χώρο εργασίας. Σε περιπτώσεις που το φαινόμενο ασκεί μεγάλη επιρροή στην εργασιακή σχέση, μπορούμε να θεωρήσουμε ακόμη και ότι υπάρχει μονομερής βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας, το οποίο βέβαια οδηγεί πλασματική καταγγελία της σύμβασης εργασίας».

Από τις περιπτώσεις που έχει διαχειρισθεί ο κύριος Καρούζος, σε κάποιες οι επιχειρήσεις έχουν εξωθήσει τους εργαζόμενους σε παραίτηση.  «Αυτό γίνεται με πολλούς τρόπους. Όπως καταλαβαίνετε, όταν το κλίμα στο χώρο εργασίας γίνει εκφοβιστικό ή ακόμα και απλώς αρνητικό για τον εργαζόμενο σε τέτοιο βαθμό, ώστε η παραμονή του στο χώρο εργασίας να μην είναι υποφερτή, θα αναγκασθεί να παραιτηθεί. Αυτό συμβαίνει όταν οι προϊστάμενοι ή οι συνάδελφοι προβαίνουν σε τακτικές λεκτικής ή συναισθηματικής/ψυχολογικής βίας  ή ακόμη και σωματικής βίας. Ο εργαζόμενος αισθάνεται τότε ανεπαρκής και αδύναμος και μπορεί να φθάσει ακόμη και στην εκδήλωση ψυχικών και σωματικών νοσημάτων, την πρόκληση διαταραχών ύπνου, κατάθλιψης, επιθετικότητας, σωματικής κόπωσης ή ακόμη και τάσεων αυτοκτονίας. Προφανώς βέβαια, μειώνεται κατακόρυφα και η αποδοτικότητα».

Πώς να παραιτηθείς

Ποια είναι τα βήματα που πρέπει να ακολουθήσεις αν τελικά σκέφτεσαι να παραιτηθείς;  Ο κ. Καρούζος συμβουλεύει: «Ο εργαζόμενος μπορεί είτε να υποβάλλει έγγραφο στο οποίο δηλώνει ότι παραιτείται είτε να το δηλώσει προφορικά. Η παραίτηση μπορεί να γίνει ακόμη και σιωπηρά, χωρίς δηλαδή καμία ενημέρωση. Τότε, θα γίνει προφανώς κατανοητή από τις περιστάσεις! Βέβαια, ο εργαζόμενος–θύμα mobbing που παραιτείται, καλό θα ήταν να επιλέξει τον πρώτο τρόπο, ώστε να δηλώσει εγγράφως και τον λόγο για τον οποίο παραιτείται, χωρίς να αισθάνεται κανένα φόβο». Από την άλλη, αν σκέφτεσαι να εξωθήσεις εσύ την εταιρεία που εργάζεσαι σε απόλυση για να αποζημιωθείς και να δικαιούσαι ταμείο ανεργίας, τα πράγματα είναι πιο περίπλοκα: «Ο πρώτος τρόπος για να συμβεί αυτό είναι να ακολουθήσει μία συμπεριφορά που θα μπορούσε να προκαλέσει την απόλυσή του σε κάθε περίπτωση, αμελώντας για παράδειγμα τις υποχρεώσεις που έχει ως εργαζόμενος. Εκτός αυτού όμως, ο εργαζόμενος αντί να παραιτηθεί, εφόσον το mobbing  προέρχεται από τον εργοδότη, μπορεί να θεωρήσει ότι υπάρχει μονομερής βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας. Αν συμβεί αυτό, θεωρείται ότι ο εργοδότης έχει προβεί σε απόλυση και επομένως, ο εργαζόμενος δεν εξακολουθεί να προσφέρει εργασία, αλλά θεωρώντας ότι έχει απολυθεί, αξιώνει αποζημίωση. Αυτό βεβαίως, μόνο δικαστικά μπορεί να αναγνωρισθεί», καταλήγει ο νομικός.

 


Άρθρο της Μελπομένης Μαραγκίδου στο www.vice.com

Φωτογραφίες: Πάνος Κέφαλος

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ.


Ένας εργατολόγος αναλύει με απλά λόγια τον εργασιακό μεσαίωνα στην Ελλάδα.

Στον εργασιακό μεσαίωνα της Ελλάδας του 2017, αντί η εργατική νομοθεσία να υποχρεώνει τους εργοδότες να καταθέτουν τη μισθοδοσία, λέει στους εργαζόμενους ότι, αν δουλεύουν απλήρωτοι, θα πρέπει εκείνοι να αποδείξουν ότι αυτό συμβαίνει από δόλο του εργοδότη. Δηλαδή, τρέχα γύρευε.

Σε πρόσφατη απόφασή του ο Άρειος Πάγος έκρινε ότι η μη καταβολή δεδουλευμένων δεν συνιστά βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας. Στο σκεπτικό της απόφασης καταλήγει πως:

«Μόνη όμως η καθυστέρηση καταβολής του μισθού δεν συνιστά βλαπτική, υπό την εκτεθείσα έννοια, μεταβολή των όρων της σύμβασης εργασίας, εκτός αν γίνεται δολίως και δη για να εξαναγκασθεί ο μισθωτός σε αποχώρηση από την εργασία του (ΑΠ 381/2012, ΑΠ 795/2007)».     

Όμως τι σημαίνει όλο αυτό για όσους δεν είναι απόφοιτοι Νομικής; Ο εργατολόγος Γιάννης Καρούζος εξηγεί: «Όταν ένας εργαζόμενος αντιμετωπίζει διαφορετικούς όρους εργασίας από αυτούς που είχε, όταν είχε προσληφθεί και είχε συμφωνήσει, μπορεί να διεκδικήσει από τα δικαστήρια είτε αποζημίωση, που θα είναι η αποζημίωση απόλυσής του, δηλαδή σαν να τον απέλυε ο εργοδότης είτε αποζημίωση προσβολής προσωπικότητας ή να ζητήσει από τον εργοδότη του να εφαρμόσει τη σύμβαση εργασίας του. Μεταξύ των όρων που θα πρέπει να τηρεί ο εργοδότης απέναντι στον εργαζόμενο είναι και η καταβολή μισθού».

Τι άλλαξε σε σχέση με τα τελευταία 12 χρόνια;

Ο κ. Καρούζος συνεχίζει: «Ο Άρειος Πάγος δέχτηκε με την πρόσφατη απόφασή του κάτι που όμως ισχύει σαν νομολογία του δικαστηρίου αυτού εδώ και 12 χρόνια, ότι όταν ο εργοδότης δεν καταβάλει στον εργαζόμενο τους μισθούς που του χρωστάει, τότε ο εργαζόμενος δεν έχει τα παραπάνω δικαιώματα που σας είπα. Άρα δεν θα μπορεί να ζητήσει αποζημίωση απόλυσης, δεν θα μπορεί να ζητήσει προσβολή προσωπικότητας για τον λόγο αυτό, παρά μόνο τους δεδουλευμένους μισθούς. Όμως, ο Άρειος Πάγος έχει πει και κάτι διαφορετικό, που θα πρέπει να τονιστεί σε όλη αυτή τη νομολογία. Ότι ο εργαζόμενος έχει τα παραπάνω δικαιώματα και να ζητήσει αποζημίωση απόλυσης και να ζητήσει προσβολή προσωπικότητας, όταν ο εργοδότης δεν καταβάλει τους μισθούς με σκοπό να εξαναγκάσει τον εργαζόμενο να παραιτηθεί. Όταν από δόλο δεν τον πληρώνει, ενώ θα μπορούσε. Άρα, σε μία τέτοια περίπτωση ο εργαζόμενος έχει όλα τα δικαιώματά του. Τότε, συντελείται βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας του και μπορεί να διεκδικήσει τα πάντα». Αν ισχύει, όμως, εδώ και 12 χρόνια, αναρωτιέμαι τι άλλαξε τώρα. «Τίποτα», απαντά ο κ. Καρούζος: «Λόγοι επικοινωνιακοί το καθιστούν σπουδαίο. Δεν έχει αλλάξει τίποτα από την πάγια νομολογία του 2007, μέχρι σήμερα. Δεν έχει αλλάξει στάση ο Άρειος Πάγος, που ξαφνικά το θυμόμαστε».

Πόσο εύκολο είναι να αποδείξει κανείς οτι ο εργοδότης έχει δόλο;

Το σκεπτικό του Αρείου Πάγου καταλήγει στο ότι για να διεκδικήσει τα προφανή ένας εργαζόμενος, θα πρέπει να αποδείξει ότι ο εργοδότης του δεν τον πληρώνει από δόλο. Κάτι όμως που είναι πολύ δύσκολο.«Ναι, είναι πάρα πολύ δύσκολο να το αποδείξει, επειδή κάποιοι εργοδότες πράγματι αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Για να αποδείξει ο εργαζόμενος ότι δεν πληρώνεται από δόλο, θα πρέπει να υποστηρίξει ότι ο εργοδότης του έχει την οικονομική δυνατότητα, ότι επιλεκτικά δεν πληρώνει τον συγκεκριμένο εργαζόμενο, ότι θα μπορούσε να πάρει δάνειο, ότι δεν χρωστάει αλλού, κτλ. Αυτές είναι ενδεικτικές περιπτώσεις που, αν τις αποδείξει, μπορεί να πάρει και την αποζημίωση απόλυσής του», καταλήγει ο εργατολόγος.

Πόσο δίκαιο είναι να πρέπει να αποδείξει ο εργαζόμενος την ύπαρξη δόλου;

«Είναι πάρα πολύ δύσκολο και άδικο να πρέπει να αποδείξει ο εργαζόμενος κάτι τέτοιο. Να αποδείξει τι; Ότι με δόλο δεν τον πληρώνει πέντε-έξι μήνες; Ακόμη και χωρίς δόλο να μην τον πληρώνει ο εργοδότης, τι σημαίνει αυτό; Ότι ο εργαζόμενος πρέπει να πει εντάξει;», σχολιάζει ο Πρόεδρος του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Αθήνας, Γιώργος Μυλωνάς και προσθέτει: «Η δική μας πρόταση είναι να πληρώνονται οι εργαζόμενοι κανονικότατα, να υποχρεώνεται ο εργοδότης να τους πληρώνει και να μην χρειάζεται ο εργαζόμενος να αποδείξει κάτι άλλο. Μάλιστα, να έχει και ποινική ευθύνη η εταιρεία και ο εργοδότης που δεν πληρώνει».

Μελπομένη Μαραγκίδου

Πηγή: www.vice.com

Το γεγονός ότι ο εργαζόμενος υπέγραψε την απόλυσή του,

Σελίδα 1 από 44


followus 2
fb button  twitter button  youtube icon
logo 4
ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ      ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
Copyright © 2014
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ - ΕΡΓΑΤΟΛΟΓΟΣ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ