Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΑΝΑΨΥΧΗΣ

ΝΕΟ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΟ ΑΑΔΕ
May 6, 2021
ΜΕ ΤΟ ΝΕΟ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΕΛΕΓΧΟΙ
May 6, 2021
Share

Σύμφωνα με τον α.ν. 539/1945, κάθε εργαζόμενος έχει δικαίωμα σε άδεια αναψυχής μια φορά τον χρόνο ( κατά κανόνα 20 μέρες επί πενθήμερου και 24 επί εξαήμερου συστήματος εργασίας).

Η άδεια πρέπει να δίνεται αυτούσια, να απέχει δηλαδή ο μισθωτός πραγματικά από την εργασία του. Έτσι, απαγορεύεται και είναι άκυρη οποιαδήποτε συμφωνία εργοδότη-εργαζόμενου με την οποία αντί για την άδεια χορηγείται χρηματικό αντάλλαγμα (άρ5§1).

Ωστόσο, αν η άδεια για κάποιο λόγο δεν χορηγηθεί εντός του τρέχοντος ημερολογιακού έτους, τότε η αξίωση για αποχή από την εργασία μετατρέπεται σε χρηματική αξίωση καταβολής των αποδοχών που αναλογούν στις ημέρες άδειας.

Επιπλέον, αν ο εργοδότης είναι υπαίτιος για τη μη χορήγηση της αδείας, τότε οφείλει τις αποδοχές των ημερών αδείας προσαυξημένες κατά 100% ( η λεγόμενη αστική ποινή) . Υπαίτιος θεωρείται ο εργοδότης όταν ο μισθωτός έχει ζητήσει ( είτε γραπτά είτε και προφορικά) να λάβει την άδεια και ο εργοδότης δεν την χορήγησε. Η αίτηση αυτή, όμως, απαιτείται μόνο για τη γένεση της αξίωσης για την προαναφερθείσα προσαύξηση. Δεν απαιτείται για τη γένεση της αξίωσης για χορήγηση της άδειας, η οποία προκύπτει απευθείας από τον νόμο.

Αρθρογράφος: Σωτήρης Γούλας – Ασκούμενος Δικηγόρος