ΑΠ 679/2026: η ασφάλεια στην αποθήκη δεν εξαντλείται στις οδηγίες
Πρόσφατη ελληνική εργατική νομολογία
Η απόφαση αφορά εργαζόμενο που παρασύρθηκε από αυτοκινούμενο ανυψωτικό μηχάνημα μέσα σε αποθήκη.
Το μηχάνημα μετέφερε δύο δέματα, τα οποία περιόριζαν την ορατότητα του χειριστή.
Παράλληλα, δεν είχε εξασφαλιστεί αποτελεσματικός διαχωρισμός ανάμεσα στη διαδρομή των οχημάτων και στην κίνηση των πεζών εργαζομένων.
Ο χειρισμός είχε ανατεθεί σε βοηθό χωρίς να έχει ολοκληρωθεί η νόμιμη διαδικασία απόκτησης της σχετικής ιδιότητας.
Διαπιστώθηκαν ακόμη ελλείψεις στην καθοδήγηση και στην εποπτεία από τον αδειούχο χειριστή.
Ο Άρειος Πάγος επανέλαβε ότι ο εργοδότης οφείλει όχι μόνο να θεσπίζει μέτρα ασφαλείας, αλλά και να επιβλέπει την πραγματική εφαρμογή τους.
Στις εγκαταστάσεις όπου κινούνται μηχανήματα απαιτούνται ασφαλείς κανόνες κυκλοφορίας και οργανωτικά μέτρα για την προστασία των πεζών.
Για τη χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης αρκεί οποιαδήποτε αμέλεια του εργοδότη ή των προστηθέντων του που συνέβαλε αιτιωδώς στο ατύχημα.
Διαφορετικές και αυστηρότερες προϋποθέσεις ισχύουν για την αξίωση πλήρους αποζημίωσης λόγω περιουσιακής ζημίας.
Στη συγκεκριμένη υπόθεση απορρίφθηκε ο ισχυρισμός ότι ο εργαζόμενος ήταν αποκλειστικά υπαίτιος ή συνυπαίτιος κατά 95%.
Ο Άρειος Πάγος απέρριψε την αναίρεση κατά της απόφασης του Εφετείου.
Η απόφαση κρίθηκε στις 24 Φεβρουαρίου και δημοσιεύθηκε στις 4 Μαΐου 2026.
Η κρίση αφορά τα συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά, αναδεικνύει όμως τη σημασία της οριοθέτησης διαδρομών, της εκπαίδευσης και της καθημερινής εποπτείας.
ΑΠ 66/2026: επικίνδυνο μηχάνημα και εκπρόθεσμη αναγγελία ατυχήματος
Πρόσφατη ποινική νομολογία για την ασφάλεια στην εργασία
Η υπόθεση αφορούσε τραυματισμό εργαζομένης σε μηχάνημα παραγωγής τροφίμων.
Από το μηχάνημα έλειπε προστατευτικό εξάρτημα που προέβλεπε ο κατασκευαστής, με αποτέλεσμα να είναι δυνατή η επαφή των χεριών με τα κινούμενα μέρη.
Δεν υπήρχε έγγραφη γνώμη του τεχνικού ασφαλείας για τον πρόσθετο κίνδυνο.
Δεν είχε επίσης εξασφαλιστεί επαρκής ειδική εκπαίδευση της εργαζομένης ούτε παρουσία υπεύθυνου για την ασφαλή εκτέλεση της εργασίας.
Ο Άρειος Πάγος έκρινε επαρκώς αιτιολογημένη την καταδίκη των εκπροσώπων της εργοδότριας για σωματική βλάβη από αμέλεια διά παραλείψεως.
Τόνισε ότι η ιδιότητα του εργοδότη δημιουργεί ιδιαίτερη υποχρέωση πρόληψης του αποτελέσματος.
Η υποχρέωση καλύπτει την ασφαλή κατάσταση του εξοπλισμού, την εκπαίδευση, την ενημέρωση και την πραγματική εποπτεία.
Ιδιαίτερη σημασία έχει και το ζήτημα της αναγγελίας.
Το ατύχημα συνέβη στις 10 Ιουνίου 2018, αλλά αναγγέλθηκε από τους εργοδοτικούς εκπροσώπους στις 20 Ιουνίου, αφού το είχε ήδη γνωστοποιήσει η παθούσα.
Ο Άρειος Πάγος δέχθηκε ότι αιτιολογήθηκε η πρόθεση ως προς τη μη αναγγελία μέσα στη νόμιμη προθεσμία των 24 ωρών.
Οι αιτήσεις αναίρεσης απορρίφθηκαν.
Η απόφαση κρίθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2025 και δημοσιεύθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2026.
Το πρακτικό συμπέρασμα είναι σαφές: η γραπτή εκτίμηση κινδύνου πρέπει να οδηγεί σε πραγματικές τεχνικές παρεμβάσεις και κάθε ατύχημα να αναγγέλλεται αμέσως στις προβλεπόμενες αρχές.
ΔΕΕ C‑38/24: προστασία και για τον εργαζόμενο που φροντίζει παιδί με αναπηρία
Νεότερη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Με την απόφαση της 11ης Σεπτεμβρίου 2025 στην υπόθεση C‑38/24, Bervidi, το ΔΕΕ διεύρυνε την πρακτική προστασία των εργαζομένων-φροντιστών.
Η υπόθεση αφορούσε εργαζόμενη σε σταθμό μετρό, η οποία φρόντιζε ανήλικο παιδί με σοβαρή αναπηρία.
Ζήτησε σταθερό ωράριο, ώστε να μπορεί να παρέχει την αναγκαία φροντίδα σε συγκεκριμένες ώρες.
Το ΔΕΕ έκρινε ότι η απαγόρευση έμμεσης διάκρισης λόγω αναπηρίας δεν προστατεύει μόνο τον ίδιο τον άνθρωπο με αναπηρία.
Καλύπτει και εργαζόμενο που υφίσταται μειονεκτική μεταχείριση επειδή παρέχει ουσιώδη φροντίδα στο παιδί του με αναπηρία.
Πρόκειται για τη λεγόμενη διάκριση «λόγω σχέσης» ή «κατ’ αντανάκλαση».
Ο εργοδότης μπορεί να υποχρεωθεί να εξετάσει εύλογες προσαρμογές των συνθηκών εργασίας.
Τέτοια μέτρα μπορεί να είναι η προσαρμογή του ωραρίου, η μείωση του χρόνου εργασίας ή, σε ορισμένες περιπτώσεις, η μετακίνηση σε άλλη κατάλληλη θέση.
Η υποχρέωση δεν είναι απεριόριστη.
Δεν απαιτείται προσαρμογή που επιβάλλει δυσανάλογη επιβάρυνση στον εργοδότη.
Για την αξιολόγηση συνεκτιμώνται το κόστος, το μέγεθος και οι οικονομικοί πόροι της επιχείρησης, καθώς και η δυνατότητα δημόσιας χρηματοδότησης.
Η απόφαση δεν σημαίνει ότι κάθε αίτημα του εργαζομένου πρέπει αυτομάτως να γίνεται δεκτό.
Σημαίνει, όμως, ότι το αίτημα πρέπει να εξετάζεται εξατομικευμένα και όχι να απορρίπτεται μόνο επειδή ο ίδιος ο εργαζόμενος δεν έχει αναπηρία.
Εργαζόμενος-φροντιστής: τρία διαφορετικά δικαιώματα που συχνά συγχέονται
Χρηστική ενημέρωση — ισχύον ελληνικό δίκαιο
Η άδεια φροντιστή δεν είναι το ίδιο με την απουσία για λόγους ανωτέρας βίας ή με το αίτημα ευέλικτης εργασίας.
Εργαζόμενος με τουλάχιστον έξι μήνες υπηρεσίας δικαιούται έως πέντε εργάσιμες ημέρες άδειας φροντιστή ανά ημερολογιακό έτος.
Η άδεια αφορά συγγενή ή πρόσωπο του ίδιου νοικοκυριού που χρειάζεται σημαντική φροντίδα για σοβαρό ιατρικό λόγο.
Απαιτείται ιατρική γνωμάτευση και η άδεια δεν συνοδεύεται από αποδοχές.
Διαφορετικό δικαίωμα είναι η επείγουσα απουσία για λόγους ανωτέρας βίας.
Ο εργαζόμενος γονέας ή φροντιστής μπορεί να απουσιάσει έως δύο φορές ετησίως και έως μία εργάσιμη ημέρα κάθε φορά.
Η απουσία αυτή χορηγείται με αποδοχές όταν ασθένεια ή ατύχημα καθιστά αναγκαία την άμεση παρουσία του.
Υπάρχει ακόμη το δικαίωμα αίτησης για τηλεργασία, ευέλικτο ωράριο ή μερική απασχόληση για λόγους φροντίδας.
Το δικαίωμα αφορά φροντιστές και γονείς παιδιών ηλικίας έως δώδεκα ετών, εφόσον έχουν συμπληρώσει έξι μήνες στον ίδιο εργοδότη.
Ο εργοδότης πρέπει να εξετάσει την αίτηση μέσα σε έναν ημερολογιακό μήνα.
Αν την απορρίψει ή αναβάλει την εφαρμογή της, οφείλει να αιτιολογήσει εγγράφως την απόφασή του.
Πρόκειται για δικαίωμα υποβολής και ουσιαστικής εξέτασης του αιτήματος, όχι για αυτόματη επιβολή της λύσης που προτείνει ο εργαζόμενος.
Για την αποφυγή διαφορών, το αίτημα πρέπει να περιγράφει συγκεκριμένα τη διάρκεια, το προτεινόμενο ωράριο και τη σχέση του μέτρου με την ανάγκη φροντίδας.
Δικηγόρος Εργατολόγος
