Το Κράτος είναι κατ’ αρχήν υποχρεωμένο να μεριμνά
για την κοινωνική ασφάλιση των εργαζομένων, σύμφωνα με το Σύνταγμα, οφείλει επομένως να παρέχει σύνταξη σε όσους τη δικαιούνται. Ωστόσο, όταν συντρέχει λόγος υπέρτερου δημοσίου συμφέροντος, η μείωση των συντάξεων δικαιολογείται. Στην προκειμένη περίπτωση, η μείωση των συντάξεων δεν είναι μία μεμονωμένη τακτική, αλλά ένα από τα μέτρα που λαμβάνονται στο πλαίσιο μιας γενικότερης «μνημονιακής» μεταρρύθμισης με απώτερο σκοπό τη δημοσιονομική εξυγίανση. Στοιχειοθετείται, συνεπώς, υπέρτερο δημόσιο συμφέρον που καθιστά τη μείωση των συντάξεων αναγκαίο και νόμιμο μέτρο.
