Mία πρόσφατη απόφαση του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς απαγορεύει τις διακρίσεις, ακόμα κι όταν προβλέπονται σε συμφωνία μεταξύ της επιχείρησης και των εργαζομένων.
Συγκεκριμένα, η γερμανική εταιρεία Baxter και το εργασιακό συμβούλιο είχαν συμφωνήσει σε ένα κοινωνικό σχέδιο το οποίο προέβλεπε ότι το ύψος της αποζημίωσης θα εξαρτιόταν από τον χρόνο υπηρεσίας, την ηλικία του εργαζομένου και την κατάσταση της υγείας του.
Βάσει αυτού του σχεδίου, υπολογίστηκε η αποζημίωση του Odar, 54 ετών με σοβαρό πρόβλημα αναπηρίας. Εργαζόταν στην εταιρεία περισσότερο από 30 χρόνια. Το ποσό της αποζημίωσης του θα ήταν υψηλότερο αν ο ίδιος ήταν νεότερος.
Ο Οdar προσέφυγε στο αρμόδιο δικαστήριο του Μονάχου, καθώς έκρινε ότι βρισκόταν σε δυσμενή θέση εξαιτίας του κοινωνικού σχεδίου.
Τέθηκε, τότε, προδικαστικό ερώτημα στο ΔΕΚ για τις διακρίσεις του κοινωνικού σχεδίου. Το Δικαστήριο απάντησε πως απαγορεύονται τέτοιου είδους διακρίσεις βάσει τους ευρωπαϊκού δικαίου.
Αφενός, επρόκειτο για μία συμφωνία μεταξύ επιχείρησης και εργαζομένων που σκοπό είχε να προστατεύσει περισσότερο τους νέους σε ηλικία εργαζόμενους, καθώς θα δυσκολευτούν περισσότερο να βρουν νέα εργασία. Αφετέρου, δημιουργεί διακρίσεις λόγω ηλικίας και αναπηρίας, κάτι που απαγορεύεται από το ευρωπαϊκό δίκαιο.
