Εργαζόμενος με δύο συμβάσεις: πώς υπολογίζεται η άδεια

0
30

Συνυπολογίζεται και η δεύτερη σύμβαση

ΔΕΕ, υπόθεση C‑706/23, Școala gimnazială „Mihai Eminescu”, απόφαση 8 Οκτωβρίου 2026. Η υπόθεση αφορούσε εκπαιδευτικούς στη Ρουμανία που είχαν ταυτόχρονα σύμβαση πλήρους απασχόλησης αορίστου χρόνου και δεύτερη, μερικής απασχόλησης, ορισμένου χρόνου. Οι αποδοχές άδειας υπολογίζονταν μόνο με βάση την πρώτη σύμβαση.

Το Δικαστήριο έκρινε ότι ο υπολογισμός πρέπει να λαμβάνει υπόψη την εργασία και τις αποδοχές και από τις δύο συμβάσεις. Η λύση αυτή συνδέεται με την προστασία της ετήσιας άδειας μετ’ αποδοχών και με την απαγόρευση δυσμενέστερης μεταχείρισης των εργαζομένων μερικής ή ορισμένου χρόνου απασχόλησης.

Η απόφαση αφορά συγκεκριμένο πλαίσιο: δύο συμβάσεις του ίδιου εργαζομένου με τα ίδια εκπαιδευτικά ιδρύματα. Δεν επιλύει αυτομάτως κάθε περίπτωση παράλληλης απασχόλησης σε διαφορετικούς εργοδότες. Εκεί χρειάζεται να εξεταστούν χωριστά οι συμβάσεις και οι εφαρμοστέοι κανόνες.

Δύο συμβάσεις εργασίας και άδεια

Όταν υπάρχουν παράλληλες συμβάσεις, το πρώτο ερώτημα είναι αν πρόκειται για δύο συμβάσεις με τον ίδιο εργοδότη ή για απασχόληση σε διαφορετικές επιχειρήσεις. Η απόφαση C‑706/23 αφορούσε την πρώτη περίπτωση και έκρινε ότι οι σχετικές αποδοχές δεν μπορούν να υπολογίζονται αγνοώντας τη δεύτερη εργασία.

Για τον υπολογισμό, έχει σημασία να υπάρχουν διαθέσιμα τα ωράρια, οι αμοιβές και τα στοιχεία μισθοδοσίας κάθε σύμβασης. Ο εργοδότης πρέπει να ελέγχει αν η αμοιβή κατά την άδεια αντανακλά την εργασία που καλύπτεται από τις συμβάσεις· ο εργαζόμενος μπορεί να συγκρίνει τα εκκαθαριστικά άδειας με τις αντίστοιχες μισθοδοσίες.

Η ευρωπαϊκή απόφαση δεν μετατρέπει κάθε παράλληλη απασχόληση σε ενιαία σχέση ούτε υποκαθιστά τους εθνικούς κανόνες για τη διάρκεια της άδειας. Δίνει, όμως, σαφή κατεύθυνση για το πώς αντιμετωπίζεται η αμοιβή άδειας όταν ο ίδιος εργαζόμενος έχει περισσότερες από μία συμβάσεις στο ίδιο πλαίσιο απασχόλησης.

Άρειος Πάγος: η άδεια δεν εξαρτάται μόνο από αίτημα του εργαζομένου

Στην ΑΠ 834/2024, που δημοσιεύθηκε στην επίσημη βάση αποφάσεων του Αρείου Πάγου, το δικαστήριο υπενθύμισε ότι η ετήσια άδεια αναψυχής αποτελεί νόμιμο δικαίωμα και ότι ο εργοδότης οφείλει να τη χορηγεί μέσα στο αντίστοιχο ημερολογιακό έτος. Η αίτηση του εργαζομένου έχει σημασία για τον προγραμματισμό του χρόνου της άδειας, όχι για τη γέννηση του δικαιώματος.

Η υπόθεση αφορούσε εργαζόμενο που είχε αποσπαστεί σε συνδικαλιστική οργάνωση και διεκδικούσε αποδοχές άδειας για προηγούμενα έτη. Το δικαστήριο εξέτασε τις συγκεκριμένες περιστάσεις της διαφοράς· συνεπώς, η απόφαση δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως αυτόματη κρίση για κάθε αίτημα αποζημίωσης ή προσαύξησης.

Πρακτικά, εργοδότες και HR χρειάζεται να τηρούν σαφή προγραμματισμό και στοιχεία χορήγησης της άδειας. Οι εργαζόμενοι, από την πλευρά τους, καλό είναι να κρατούν γραπτά τα αιτήματα και τις απαντήσεις, ώστε να αποτυπώνεται τι ζητήθηκε και πότε.

Δικηγόρος Εργατολόγος