Μεταφορά σε άλλη εγκατάσταση: πότε μετρά ως απόλυση;
ΔΕΕ, υπόθεση C‑907/24, Egenergy / Orefice Generators, απόφαση 4 Ιουνίου 2026. Το Δικαστήριο έκρινε ότι λύση της σύμβασης από τον εργοδότη, για λόγους που δεν αφορούν τον εργαζόμενο, μετά την άρνησή του να ακολουθήσει μονομερή μεταφορά σε άλλη εγκατάσταση, μπορεί να εμπίπτει στην έννοια της «απόλυσης» για την εφαρμογή της ευρωπαϊκής νομοθεσίας περί ομαδικών απολύσεων. Έκρινε επίσης ότι τέτοιες λύσεις πρέπει να συνυπολογίζονται στα σχετικά όρια.
Η κρίση δεν σημαίνει ότι κάθε αλλαγή τόπου εργασίας ή κάθε απόλυση μετά από άρνηση υπάγεται αυτομάτως σε αυτόν τον κανόνα. Το εθνικό δικαστήριο εξετάζει, μεταξύ άλλων, αν η μεταφορά αλλάζει ουσιωδώς βασικό όρο της σύμβασης και αν η λύση έγινε για λόγους άσχετους με το πρόσωπο του εργαζομένου. Για εργαζομένους και εργοδότες, το πρακτικό μήνυμα είναι να εξετάζουν όχι μόνο την ατομική μετακίνηση, αλλά και τον συνολικό αριθμό των λύσεων που προκύπτουν από ένα σχέδιο αλλαγής εγκατάστασης.
Η μετακίνηση εργαζομένου κρίνεται και με βάση τις επιπτώσεις της
Άρειος Πάγος 1985/2025, δημοσιευμένη στις 25 Νοεμβρίου 2025. Η απόφαση διατυπώνει ότι ο εργοδότης μπορεί, στο πλαίσιο της οργάνωσης της επιχείρησης, να μετακινήσει εργαζόμενο σε άλλη εγκατάσταση, εφόσον δεν υπάρχει αντίθετος συμβατικός όρος. Η άσκηση αυτού του δικαιώματος, όμως, πρέπει να συνεκτιμά τις ανάγκες της επιχείρησης, τους όρους της σύμβασης και τις προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες του εργαζομένου.
Ο Άρειος Πάγος αναφέρει ακόμη ότι μια μετάθεση χωρίς επαρκή υπηρεσιακή βάση και χωρίς στάθμιση των σχετικών κριτηρίων μπορεί να συνιστά καταχρηστική άσκηση του διευθυντικού δικαιώματος και μονομερή βλαπτική μεταβολή. Στην υπόθεση αυτή, πάντως, απορρίφθηκε η αναίρεση του εργαζομένου· δεν πρόκειται για απόφαση που έκρινε παράνομη κάθε μετακίνηση. Η πρακτική αξία της είναι η εξατομικευμένη αξιολόγηση: απόσταση, πραγματικό αντικείμενο εργασίας, οικογενειακές υποχρεώσεις και διαθέσιμες εναλλακτικές έχουν σημασία.
Σχέδιο μετεγκατάστασης της επιχείρησης : πότε αποτελούν ομαδικές απολύσεις

Στην Ελλάδα, ο ν. 1387/1983 προβλέπει διαδικασία ομαδικών απολύσεων για επιχειρήσεις με περισσότερους από 20 εργαζομένους, όταν οι απολύσεις για λόγους που δεν αφορούν τα πρόσωπα των εργαζομένων υπερβαίνουν τα νόμιμα όρια ανά ημερολογιακό μήνα. Τα όρια διαφοροποιούνται ανάλογα με το μέγεθος του προσωπικού: έως 150 εργαζομένους ισχύει όριο έξι απολύσεων, ενώ πάνω από 150 προβλέπεται ποσοστό 5% με ανώτατο αριθμό 30.
Πριν προχωρήσει σε απολύσεις που εμπίπτουν στη διαδικασία, ο εργοδότης οφείλει να ενημερώσει και να διαβουλευθεί με τους εκπροσώπους των εργαζομένων. Η ενημέρωση περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τους λόγους, τον αριθμό και τις κατηγορίες εργαζομένων, το χρονοδιάγραμμα και τα κριτήρια επιλογής· σκοπός είναι να εξεταστούν τρόποι αποφυγής ή μείωσης των απολύσεων και των συνεπειών τους.
Σε ένα σχέδιο μεταφοράς δραστηριότητας, λοιπόν, η ατομική αξιολόγηση κάθε μετάθεσης και ο συλλογικός υπολογισμός των λύσεων είναι διαφορετικά, αλλά συνδεδεμένα, ζητήματα. Η απόφαση του ΔΕΕ απαιτεί να εξετάζονται και οι απολύσεις που ακολουθούν άρνηση μεταφοράς, όταν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που έθεσε.
Δικηγόρος Εργατολόγος



