Με όσα συμβαίνουν, με όσα βιώνουμε, με όσα χθές γράφαμε και η Δικαιοσύνη ασχολείται,
χρήσιμη είναι η ευθεία δικαστική κρίση σε ζητήματα συνταγματικότητας. Δηλαδή ένα και μοναδικό Δικαστήριο που θα ασχολείται με τα ζητήματα συνταγματικότητας ενός νόμου, κατά την ευθεία προσφυγή ενός πολίτη. Σήμερα, όλοι πανηγυρίζουμε που Πρωτοδικεία της χώρας, με αφορμή ακόμη και την κήρυξη μιας απεργίας ως νόμιμης (βλ. απόφαση του Πρωτ. Θεσ/νίκης σε χτεσινή μας ανάρτηση) παρεπιπτόντως κρίνουν τα μνημόνια και τους εφαρμοστικούς τους νόμους ως προς τη συνταγματικότητά τους ή μη. Αρχίζει και δημιουργείται νομολογία για τα ζητήματα αυτά που απασχολούν όλη την κοινωνία. Με βασικό ερώτημα: είναι συνταγματικά επιτρεπτά;
Σήμερα ένα Δικαστήριο για τους ως άνω νόμους κρίνει έτσι, αύριο ένα άλλο διαφορετικά. Ο πολίτης εύκολα θα βρεθεί σε σύγχυση, σε ανασφάλεια. Η Πολιτεία αλλού θα θεωρεί ότι παραβίασε το Σύνταγμα, αλλού όχι.
Το Κράτος Δικαίου χρειάζεται σήμερα ακόμη περισσότερο τη θωράκισή του. Τώρα είναι ώριμες οι συνθήκες για τη δημιουργία ενός ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου, όπως στα περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη από έτη ισχύει.
Τελεία και Παύλα
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ – ΕΡΓΑΤΟΛΟΓΟΣ
