Πόσο ελεύθερος είναι ένας εργαζόμενος εκτός εργασίας; Μπορεί να πράττει και να εκφράζεται όπως θέλει χωρίς να φοβάται τις κυρώσεις από τον εργοδότη του; Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν κάποιο ρόλο σε αυτή την κατάσταση;
Μία τέτοια υπόθεση κατέληξε στα βρετανικά δικαστήρια, που δικαίωσαν ουσιαστικά τον εργαζόμενο. Πρόκειται για μία υπόθεση που αφορά Sτην ελευθερία έκφρασης, τις θρησκευτικές πεποιθήσεις και την προστασία κατά της ομοφυλοφιλίας. Κυρίως, όμως, σχετίζεται με τις πολιτικές που εφαρμόζουν οι επιχειρήσεις στις δραστηριότητες των εργαζομένων τους εκτός εργασίας.
Ο κ. Σμιθ ήταν μάνατζερ σε μία εταιρεία στη Βρετανία. Στην προσωπική σελίδα του στο Facebook, έγραψε κάποιες σκέψεις του εναντίον του γάμου μεταξύ ομοφυλόφιλων, τις οποίες διάβασαν και ορισμένοι συνάδελφοί του. Το αποτέλεσμα ήταν η εταιρεία να τον υποβιβάσει και να του μειώσει το μισθό. Από την άλλη, ο κ. Σμιθ θεώρησε πως πρόκειται για αθέτηση της σύμβασής εργασίας. Και η υπόθεση κατέληξε στο δικαστήριο.
Σύμφωνα με τη δικαστική απόφαση, αυτά τα σχόλια αφορούν στην κοινωνική ζωή του εργαζομένου και απλώς έγιναν αντιληπτά από συναδέλφους του, οι οποίοι είναι φίλοι του σε αυτό το μέσο κοινωνικής δικτύωσης. Δε θέτουν σε κίνδυνο τη φήμη της εταιρείας.
Επίσης, το δικαστήριο έκρινε ότι ο αναγνώστης των σχολίων καταλαβαίνει πως πρόκειται για προσωπική άποψη του χρήστη, ακόμα κι αν αναγράφεται στην σελίδα του στο Facebook η εταιρεία όπου εργάζεται. Συνεπώς, αυτά τα σχόλια δεν είχαν σχέση με τον χώρο εργασίας.
Τονίζεται πως θα ήταν διαφορετική η κρίση του δικαστηρίου, αν οι σκέψεις του εργαζόμενου είχαν δημοσιοποιηθεί σε συναδέλφους και πελάτες που συνδέονταν με την εργασία.
