ΔΕΕ, C‑359/25, Delevris: το όριο των 65 ετών εξετάζεται υπό προϋποθέσεις
Στις 22 Οκτωβρίου 2026, το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξέδωσε απόφαση σε υπόθεση που παραπέμφθηκε από το Συμβούλιο της Επικρατείας. Αφορούσε διάταξη του ν. 3566/2007, σύμφωνα με την οποία διπλωματικοί υπάλληλοι αποχωρούν στα 65, εφόσον έχουν συμπληρώσει 35 έτη πραγματικής και συντάξιμης δημόσιας υπηρεσίας.
Το ΔΕΕ έκρινε ότι η Οδηγία 2000/78 δεν αποκλείει αυτομάτως έναν τέτοιο κανόνα, εφόσον υπηρετεί θεμιτό σκοπό πολιτικής απασχόλησης και είναι κατάλληλος και αναγκαίος για την επίτευξή του. Ως θεμιτούς σκοπούς αναγνώρισε, μεταξύ άλλων, την ανανέωση των γενεών και τη διευκόλυνση πρόσβασης νεότερων υπαλλήλων στη διπλωματική υπηρεσία.
Η απόφαση, όμως, δεν ακύρωσε ούτε επικύρωσε οριστικά την αποχώρηση του συγκεκριμένου υπαλλήλου. Η τελική αξιολόγηση της αναλογικότητας και της συνοχής του ελληνικού κανόνα ανήκει στο ΣτΕ.
Η διάκριση λόγω ηλικίας είναι διαφορετική από τη διαφορά λόγω υπηρεσίας
Το ΔΕΕ ξεχώρισε δύο διαφορετικές συγκρίσεις. Η διαφορά ανάμεσα σε υπαλλήλους που αποχωρούν στα 65 και σε άλλους που μένουν έως τα 67, επειδή δεν έχουν συμπληρώσει 35 έτη υπηρεσίας, δεν βασίζεται από μόνη της στην ηλικία· συνδέεται με τα χρόνια υπηρεσίας ή και με το είδος των καθηκόντων.
Αντίθετα, η αυτόματη αποχώρηση όταν συμπληρωθούν τα 65 αντιμετωπίζει δυσμενέστερα τον υπάλληλο σε σχέση με συναδέλφους της ίδιας διπλωματικής υπηρεσίας που δεν έχουν φτάσει ακόμη το συγκεκριμένο ηλικιακό όριο. Αυτό συνιστά διαφορετική μεταχείριση άμεσα συνδεδεμένη με την ηλικία.
Η διαπίστωση αυτή δεν σημαίνει ότι κάθε ηλικιακό όριο είναι παράνομο. Σημαίνει ότι πρέπει να αιτιολογείται με θεμιτό σκοπό και να περνά τον έλεγχο καταλληλότητας και αναγκαιότητας που προβλέπει η Οδηγία 2000/78.
Το πρακτικό μήνυμα για φορείς και εργαζομένους
Η απόφαση αφορά ειδικά τη διπλωματική υπηρεσία και τον συγκεκριμένο κανόνα του ν. 3566/2007. Δεν θεσπίζει γενικό όριο υποχρεωτικής συνταξιοδότησης στα 65 ούτε μεταφέρεται αυτομάτως σε άλλους κλάδους ή στο σύνολο του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.
Για τη Διοίκηση, η πρακτική σημασία είναι ότι ένας κανόνας αποχώρησης λόγω ηλικίας χρειάζεται πραγματική και συνεπή σύνδεση με θεμιτούς στόχους, καθώς και έλεγχο αν θα μπορούσαν να επιτευχθούν με ηπιότερα μέσα. Στην υπόθεση αυτή, το ΔΕΕ ανέφερε επίσης ότι πρέπει να συνεκτιμηθούν οι συνέπειες για τους μεγαλύτερους εργαζομένους, η δυνατότητα κοινωνικής και οικονομικής ένταξής τους και η συνταξιοδοτική τους προστασία.
Για τον εργαζόμενο που αμφισβητεί ηλικιακό όριο, δεν αρκεί η απλή σύγκριση με διαφορετική υπηρεσιακή κατηγορία. Χρειάζεται να εξεταστούν το ακριβές νομοθετικό πλαίσιο, οι συγκρίσιμες θέσεις, ο σκοπός του μέτρου και η αναλογικότητά του. Το ΣτΕ θα εφαρμόσει τώρα τα κριτήρια αυτά στην εκκρεμή διαφορά.
Δικηγόρος Εργατολόγος
