Η επιβολή της εκ περιτροπής εργασίας από την πλευρά των εργοδοτών είναι παράνομη,
αν δεν έχει προηγηθεί διάλογος με τους εργαζόμενους, δεν τους έχουν δοθεί οικονομικά στοιχεία της επιχείρησης, δεν έχει εξαντληθεί κάθε περιθώριο εναλλακτικών λύσεων και δεν έχει προηγηθεί διαβούλευση μαζί τους. Δηλαδή, ο εργοδότης μπορεί μεν, αν περιοριστούν οι δραστηριότητές του, να επιβάλει σύστημα εκ περιτροπής εργασίας, αντί να προβεί σε καταγγελίες συμβάσεων του προσωπικού του, αλλά μόνο εφόσον, προηγουμένως, προβεί σε ενημέρωση και διαβούλευση με τους νόμιμους εκπροσώπους αυτών ή με το σύνολο των εργαζόμενων, σε περίπτωση που δεν υπάρχουν συνδικαλιστικές οργανώσεις.
Ο περιορισμός δε της οικονομικής δραστηριότητας της επιχείρησης, για να δικαιολογεί επιβολή εκ περιτροπής εργασίας στο προσωπικό της, θα πρέπει να είναι πολύ σοβαρός, με μόνιμα χαρακτηριστικά και να έχει μια τέτοια έκταση, που να απειλεί άμεσα τις θέσεις εργασίας. Δε θεωρείται λοιπόν, ότι συντρέχει τέτοια περίπτωση, όταν απλώς μια επιχείρηση έχει ταμειακές δυσχέρειες ή όταν υπάρχει άσχημη συγκυρία στην αγορά, όπως αυτό έχει προσφάτως κριθεί από τα Δικαστήρια. Ούτε όμως, απαιτείται να τίθεται σε κίνδυνο και η βιωσιμότητα της επιχείρησης για να μπορεί ο εργοδότης να προσφύγει μονομερώς στην εκ περιτροπής εργασία.
Προκειμένου λοιπόν, να εξεταστούν τα ανωτέρω, ο εργοδότης, στα πλαίσια της διαβούλευσης, οφείλει να δώσει ικανό χρόνο και στοιχεία στους εργαζόμενους, ώστε αυτοί να λάβουν γνώση της πρόσφατης και της πιθανής εξέλιξης των δραστηριοτήτων και της οικονομικής κατάστασης της επιχείρησης, καθώς και της κατάστασης, της διάρθρωσης και της πιθανής εξέλιξης της απασχόλησης σε αυτή, διαφορετικά η επιβολή της εκ περιτροπής εργασίας είναι παράνομη.
Συνεπώς, η μονομερής και απροειδοποίητη επιβολή του ως άνω συστήματος εργασίας είναι παράνομη και δεν υποχρεούστε να την αποδεχτείτε, υπογράφοντας τις αντίστοιχες συμβάσεις.
