Όπως είναι γνωστό, εργατικό ατύχημα θεωρείται
κάθε βίαιο συμβάν που πλήττει τον συνδεόμενο με τον εργοδότη του με σχέση εξαρτημένης εργασίας μισθωτό (εργάτη ή υπάλληλο) κατά την εκτέλεση της εργασίας του ή εξ αφορμής αυτής και έχει ως συνέπεια την ανικανότητα του προς εργασίας ή ακόμα και το θάνατο του, εφόσον όμως το συμβάν αυτό δεν προκλήθηκε με πρόθεση από τον ίδιο τον παθόντα. Διευκρινίζεται λοιπόν ότι το βίαιο ζημιογόνο περιστατικό θα πρέπει να επέλθει στο μισθωτό είτε κατά την εκτέλεση της εργασίας του, δηλαδή στο συμφωνημένο τόπο εργασίας και κατά το χρόνο της απασχόλησης αυτού, είτε με αφορμή αυτής, πράγμα που σημαίνει ότι εργατικό ατύχημα μπορεί να υπάρξει και εκτός χρόνου και τόπου εργασίας όταν το βίαιο συμβάν συνδέεται αιτιωδώς με την εργασία. Στα πλαίσια αυτά τα ελληνικά δικαστήρια έκριναν ως εργατικό ατύχημα και την προκληθείσα στον εργαζόμενο ασθένεια (καρκίνος), η οποία οφειλόταν στους δυσμενείς επαγγελματικούς όρους υπό τους οποίους παρείχε αυτός την εργασία του, οι οποίοι όμως δυσμενείς όροι θα μπορούσαν να αποφευχθούν αν ο εργοδότης και τα προστηθέντα από αυτόν πρόσωπα διεύθυνσης δεν επεδείκνυαν αμέλεια αλλά κατέβαλαν την απαιτούμενη επιμέλεια και φρόντιζαν να λάβουν τα προσήκοντα μέτρα ασφαλείας των εργαζομένων.
